ginamit niyo lang ba ako

"Nimm mich auf, ich tue alles, was du willst!" In ihrem früheren Leben kommt Lu Man ins Gefängnis, nachdem sie von ihrer Stiefschwester und einem Arschloch reingelegt wurde. Nachdem sie aus dem Gefängnis entlassen wurde, ist das Einzige, was sie begrüßt, der Grabstein ihrer Mutter. Als sie sieht, dass das Arschloch und die Schlampe wie eine große Familie mit ihrem leiblichen Vater und ihrer Stiefmutter glücklich zusammenleben, macht sie sich auf den Weg, um zusammen mit dem Arschloch und ihrer Stiefschwester in den Flammen zu sterben. In dem Moment, in dem sie die Augen wieder öffnet, findet sie sich an dem Tag wieder, an dem sie reingelegt wurde. Entschlossen springt sie aus dem Fenster und klettert nach nebenan, um vor dem Mann zu flüchten, der das Zimmer dort bewohnt. Doch wer hätte gedacht, dass es sich bei dem Mann um den brillanten Kerl handelt, den sie in ihrem früheren Leben immer aus der Ferne bewundert hat? Sie schwört sich, sich die Augen zu reiben und den Menschen gegenüber kritischer zu sein. Sie will, dass jeder, der ihr in der Vergangenheit etwas schuldete, es ihr zurückzahlt! "Junge Meisterin Han, darf ich auch Ihren anderen Arm umarmen?" "Eigentlich habe ich noch einen, willst du ihn?" "..."

Limang taon na ang nakalipas, matapos ang isang aksidente sa kotse, si Ye Fan ay bumagsak mula sa isang mahiwagang henyo tungo sa isang "hangal"! Limang taon ang lumipas, sa parehong araw, ang kanyang pitong nakatatandang kapatid at tatlong tiyuhin ay namatay sa larangan ng digmaan, isang pamilya ng sampung tapat na martir! Sa burol, kinansela ng kasintahan ni Ye Fan ang kanilang kasunduan. Ang nakamamanghang hipag ay nagdeklara sa mismong lugar, "Kung ayaw mo siyang pakasalan, ako na lang! Ako ay handang ipagpatuloy ang lahi ng Pamilyang Ye..." Nakaramdam ng pagkabalisa si Ye Fan, "Sister-in-law, huwag po. Hindi na talaga ako hangal!"

Pagkatapos niyang magising mula sa muling pagsilang, siya ay naging kaawa-awang batang babae na ipinadala sa mental hospital ng kanyang mga biological na nakatatandang kapatid. Ang kanyang mga biological na nakatatandang kapatid ay nagmamahal lamang sa pekeng binibining dalaga, ang 'nakababatang kapatid' na ipinalit sa kanya noong kapanganakan. Kinamumuhian nila siya sa anumang paraan. Kaya, gumagawa ng gulo si Pei Yunge at hinaharap ang pekeng binibining dalaga, naghihintay para sabihin nila sa kanya na umalis. Gayunpaman, ang mga pag-uugali ng mga kapatid ay lubhang kakaiba. Pangulo Qin ay ngumingisi. "Ang nakababata kong kapatid ay sumira ng tindahan? Bilhin ang buong mall para masira ng aking nakababatang kapatid!" Best Actor Qin ay nagtaas ng kilay. "Inilagay niya ang sarili sa casting couch? Ano ako, patay?" Diyos Qin ay may madilim na ekspresyon. "Paulit-ulit kang gumagawa ng mga panlilinlang at nang-aapi kay Ge'er. Akala mo ba bulag ako?" Pei Yunge: "?" #Ang mga walang kuwentang kapatid ay may mga araw din na hindi normal# … Pagkatapos bumalik sa walong taon na nakalipas, bago malugi ang pamilya Qin, ang mga kapatid ay nagmamalasakit lamang sa kanilang biological na nakababatang kapatid na namatay nang napakalupit dahil sa kanila. Ano ngayon kung wala siyang talento at tanga? Nananatili siyang apple of their eye, isang taong nangangako silang protektahan at mahalin! Habang ang mga kapatid ay determinadong naglalakad at hinahanap si Pei Yunge… "Ang aking Yunyun ay nakakuha ng unang puwesto sa world championship muli. Napakabuting bata." Ang mahinhin at may dangal na lalaki ay ngumiti nang kaakit-akit. Pagkatapos malantad ang kanyang tunay na pagkakakilanlan, siya ay nagngingitngit sa galit. Hinawakan niya ang lalaki at kinagat ito. "Huwag mong isipin na makukumbinsi mo akong umuwi." Ang tatlong biological na kapatid: "?" #Ano itong kakaibang pag-unlad at mabangis na lalaki# [Minamahal ng lahat + Paglalantad ng Pagkakakilanlan] [Isang napaka-cool at tuso na boss at isang Pangulo na lobo sa balat ng tupa]

Alam ng lahat na matapos na ang binibining Miss Shen ay inabandona ng isang mabangis na lalaki, siya ay naging mapusok at nabuntis nang hindi ikinasal. Matapos siyang palayasin sa kanyang bahay, nahulog siya sa kawalan ng pag-asa. Ang kilalang-kilala na si Shen Ruojing, gayunpaman, ay lumitaw sa handaan ng kaarawan ng matandang madam ng pamilyang Chu. Lahat ay nanukso sa kanya. "Ang mga nagbibigay ng milyong regalo ay nakaupo sa isang mesa, habang ang mga nagbibigay ng sampung milyong regalo ay nakaupo sa kabila." "Miss Shen, magkano ang ibinigay mo?" Naghintay ang mga tao para makita siyang mapahiya, ngunit inilabas ni Shen Ruojing ang isang kaibig-ibig na batang lalaki mula sa likuran niya at sinabi, "Paumanhin Madam, sa aling mesa uupo ang iyong panganay na apo?" Kapwa ina at anak ay dinala sa pamilyang Chu, at gusto ni Shen Ruojing na gugulin ang kanyang mga araw sa pagiging tamad, ngunit sinalubong siya ng pagtanggi mula sa pamilya sa iba't ibang paraan. "Mayroon kaming mga first-class na hacker, mga master sa musika, mga eksperto sa teknolohiya... Lahat ay kilala sa pamilyang ito. Ano ang maibibigay mo?" Hinimas ni Shen Ruojing ang kanyang baba. "Well, lahat ng mga bagay na nabanggit mo... Alam ko ang kaunti sa lahat." Ang kanyang tatlong kaibig-ibig na sanggol ay tumayo sa tabi niya at sabay-sabay na tumango, "Maaari kaming magpatotoo na alam ni Nanay ang kaunti sa lahat!"

Sử thượng thảm nhất tạo phản. Nhìn xem chỉ có hai người thủ hạ, Dương Huyền cảm thấy cái này tạo phản có phải là có chút trò đùa. "Lang quân, không phải tạo phản. Là... Thảo nghịch!" Di nương nghiêm túc nói: "Lang quân mới là chính sóc, bây giờ Trường An thành bên trong là ngụy đế." Cho đến một ngày nào đó, Dương Huyền mở ra cái kia đến từ ngàn năm sau thần kỳ quyển trục. Nguyên lai tạo phản, không, nguyên lai thảo nghịch thật không là gì a!

Alles, was sie wollte, war ihren Bruder zu retten. Und alles, was er wollte, war ein Kind. Er kaufte sie, gebunden an einen Vertrag, um ihm ein Kind zu geben und danach aus seinem Leben zu verschwinden, aber was sie wie ein Sturm traf, war Liebe... sich in das maskierte Monster zu verlieben, das ihren Körper kaufte. Andrew Sterling hasste gierige Frauen, und jede Frau, die er unter Vertrag genommen hatte, um sein Kind zu gebären, den Erben der Sterling Enterprises, war genau das gewesen. Als Anne, seine dritte Leihmutter unter Vertrag, auftauchte, sah er in ihr denselben Typ Frau, bis sie sein eiskaltes Herz öffnete. Was sie als Nächstes verbindet, ist nicht nur ein Babyvertrag, sondern eine unerwartete Ehe, die von Andrews Großvater arrangiert wurde. Aber ein Mann, der die Ehe immer verachtet hat, wird sich nie binden lassen, nicht einmal von seiner vertraglich gebundenen Leihmutter, denn sobald sie ihm das Kind gegeben hat, das er braucht, würde er sie aus seinem Leben schicken. Aber als sich das Blatt wendet... Er sagt zu ihr: "Mit einem Ehemann, der so reich ist wie ich, bist du jetzt die wohlhabendste Frau der Welt." "Wir sind nur verheiratet, bis ich gebäre", erwiderte sie. Er runzelt darüber die Stirn und fühlt sich innerlich unzufrieden. "Es spielt keine Rolle, wie lange wir verheiratet sind. Von jetzt an gehört alles, was ich besitze, dir. Wenn du Himmel und Erde willst, kaufe ich sie dir. Meiner Frau wird es nie an irgendetwas verdammten fehlen." Sie starrte ihn ungläubig an. Wann begann er, etwas für sie zu empfinden? Er konnte sich nicht erinnern.

"Bamby!.." kahit sobrang basa na ako. Nilalamig na dahil kanina pa ako sa ilalim ng malakas na ulan. Nakaya ko pa ring tumayo at harapin ang taong tumawag saking pangalan. Hindi Bamby ang tawag nya sakin eh. Babe!. Bakit biglang nagbago?. Halos hindi ko na sya maaninag. Hapon na kasi kung kaya't madilim na ang paligid. Epekto ng malakas na ulan. Kinuyom ko ang palad nang matanaw kong palapit sya sakin. "Dyan ka lang!.." nanginginig kong sambit. Nag-init muli ang gilid ng mata ko. Hindi ko na kailangan pang magpanggap na hindi umiiyak dahil hindi naman iyon halata sa lakas ng ulan. Para ngang nakikisama sakin ang panahon. Nagdadalamhati rin sa unang pagkabigo ko. Dinadamayan ako. Sinasabing, umiyak ka lang para di masakit. Pero tangina talaga! Kahit anong iyak ko. Masakit pa rin eh. Sobrang sakit ng puso kong makitang unti unting nawawala ang taong pinangarap ko. "Babe?.." basag na rin ang kanyang boses. Isang pulgada pa rin ang agwat naming dalawa. Ngunit sa layo naming iyon, ramdam ko pa rin ang hindi ko maintindihan na presensya nya. Ang gulo. O ako ngayon ang naguguluhan sa lahat. "Di mo naman sinabi sakin na, ang tindi pala ng sikat ng araw sa inyo.." Tumingin ako sa kawalan. Natatawa. Baliw na yata ako. Pinunasan ko ang luhang naglandas saking pisngi. Di pa nga ata luha iyon eh. Kundi tubig ulan. Ganun na ako kalito sa nangyayari. "Ang init nyo masyado.... nakakapaso.." Wala na akong pakialam kung hinde nya maintindihan ang sinabi ko. Ang gusto ko lang ngayon, ay sabihin lahat ng gusto ko... sa huling pagkakataon.. "Babe?.." muli. Gumawa sya ng limang hakbang pero hanggang doon nalang sya dahil ayokong lumapit pa sya. "Dyan ka lang!." mariin kong banta. Natigilan sya. Nagmamakaawa ang kanyang mga mata. Pulang pula na rin ang kanyang ilong. Tanda na umiiyak rin sya. Hell! Wala akong pakialam. "Nangako ka hindi ba?.." suminghot ako. Sa wakas, nagkaroon ng lakas ng loob na tumingin sa kanyang mata. "Nangako ka sa akin?." hindi sya tumango o umiling o kahit na ano. Pinanood nya lang akong humagulgol sa unang pagkakataon. Bumuhos ang luhang kanina ko pa ayaw pakawalan. Hindi ko na kaya. Ang hirap. "Kumapit ako doon.. pinaniwalaan ko..pero anong ginawa mo?.." nanghina ang tuhod ko dahilan para mapaupo ako. At... doon umiyak ng umiyak. "Hindi ko alam..." "Anong hindi mo alam huh?.. Jaden, naniwala ako sa'yo.. bakit mo iyon sinira?.." Hindi sya makapagsalita. Huminga ako ng malaim bago muling tumayo. "Anong pakiramdam huh, masarap ba syang humalik?.." "Bullshit!!." malutong nitong mura. "Hindi ko yun ginusto.." dagdag nya matapos ang ilan pang mura. "Hindi ginusto pero pumayag ka!?.." mahina ngunit madiin ko itong ipinahayag sa kanya. Konting konti nalang, sisigaw na ako. Konting salita pa Jaden. Isa na namang mura ang pinakawalan nya. "Kaya pala hindi mo magawang tugunan ang mga tawag at text ko dahil masyado kang abala.." "Bamby, tama na..." mahinahon nynag himig. Di ko sya pinakinggan. Nagpatuloy lamang ako. "Mas masarap nga naman sya kaysa sakin..." "Sinabi nang tama na!!!.." sa unang pagkakataon. Nakita ko kung paano sya magalit. Ramdam ko ang apoy na nag-aalab galing sa kanyang mata kahit malamig ang bawat patak ng ulan. Galit ang namutawi sa kanya. Wanna read more?. Add this story in your library and see for yourself! You'll loved it!. Please Like, Comment And Share! Thank you!. Keep safe y'all!!!

Qin Chen wurde in das Taiyi Heilige Land transmigriert, wo er ein Diener wurde, der für das Fegen des Bodens zuständig war. An seinem 16. Geburtstag wurde er jedoch mit einem System belohnt, bei dem er immer dann eine Belohnung erhielt, wenn er sich an einem neuen Ort anmeldete. Als er sich in der Imperiumsruine anmeldete, wurde er mit dem stärksten Chaotischen Heiligen Körper und der Schrift des Chaoskaisers belohnt. Als er sich im Dämonenversiegelungsland anmeldete, wurde er mit den Provisorischen Königlichen Armeen belohnt. Als er sich im Alchemiepalast anmeldete, wurde er mit der Alchemie der Göttlichen Stufe belohnt. Als er sich im Kräutergarten anmeldete, wurde er mit einem Unsterblichkeitselixier belohnt. Als er sich im Kaiserpalast anmeldete, wurde er mit der Göttlichen Kunst der Kaiserstufe, Wiederbelebung, belohnt. … Qin Chen dachte, er könnte einfach den Rest seines Lebens damit verbringen, sich an verschiedenen Orten anzumelden, bis er unbesiegbar würde. Jedoch, als die Ruine des Großen Königreichs innerhalb des heiligen Landes erschien, versammelten sich Menschen aus anderen heiligen Ländern, angesehenen Familien und sogar uralten Imperien, um den Allmächtigen Dämonenkönig zu besiegen, der mit der Ruine erschienen war. Der Dämonenkönig hatte unzählige Menschen getötet und geplant, das Taiyi Heilige Land zu zerstören. Qin Chen blieb keine andere Wahl, als hervorzutreten. Als er den Dämonenkönig mit einer einzigen Ohrfeige tötete, seufzte er: „Warum müsst ihr nur einen einfachen Diener zwingen, zu handeln?“

"Minsan na akong pinaglaruan ng isang lalake! Kaya bakit ba kinakailangan ko pa sila kung kaya ko naman ang mag isa" Kaya ko nga ba talaga? hanggang kelan ko ba ikukubli ang tunay Kong nadarama? Isinilang ako sa panahong hindi pantay ang tingin nila sa mga babae kesa sa mga lalaki. At ang mundo ay pinaghaharian ng kalalakihan. Walang kaming boses at wala karapatang ipagtanggol ang sarili lalo na at nabibilang ka sa mahihirap. Kaya nakuntento na lang ako nuon na tanggapin na hanggang dito na lang ako kasi babae lang ako! At kasi mahirap lang ako! Maraming tuloy mga bagay at pagkakataon na pinalagpas ko at pinanghinayangan sa buhay ko. Mga pagkakataon na pinanghihinayangan ko at ipinagdarasal, sana ..... Kung Maibabalik Ko Lang.

In the age of the Great Liang Dynasty, the lives of the people were made convenient with steam-powered machines that run on a fuel named Violetstream Gold. Chang Geng, who lived in a small countryside village, shared a distant relationship with his mother while his stepfather was away most of the year round, and the only people he was close to were two little kids, the village teacher, and his yi fu – adoptive father. But his life was flipped upside down one day following the barbaric Man tribes’ invasion, and it turned out that his entire identity had been an illusion – not only was Chang Geng himself not the country boy he thought he was, but also his mother, his teacher, and even his beloved yi fu… DISCLAIMER: This story is not mine, I did not wrote or own this, I really just want to share it to everybody. I am not the translator either. If you have means to support the author please do so. You can find this novel at novelusb.com PS. the cover photo are also not mine. Belongs to Mr. Google