kabanata buntis ba ako

Limang taon na ang nakalipas, matapos ang isang aksidente sa kotse, si Ye Fan ay bumagsak mula sa isang mahiwagang henyo tungo sa isang "hangal"! Limang taon ang lumipas, sa parehong araw, ang kanyang pitong nakatatandang kapatid at tatlong tiyuhin ay namatay sa larangan ng digmaan, isang pamilya ng sampung tapat na martir! Sa burol, kinansela ng kasintahan ni Ye Fan ang kanilang kasunduan. Ang nakamamanghang hipag ay nagdeklara sa mismong lugar, "Kung ayaw mo siyang pakasalan, ako na lang! Ako ay handang ipagpatuloy ang lahi ng Pamilyang Ye..." Nakaramdam ng pagkabalisa si Ye Fan, "Sister-in-law, huwag po. Hindi na talaga ako hangal!"

Pagkatapos niyang magising mula sa muling pagsilang, siya ay naging kaawa-awang batang babae na ipinadala sa mental hospital ng kanyang mga biological na nakatatandang kapatid. Ang kanyang mga biological na nakatatandang kapatid ay nagmamahal lamang sa pekeng binibining dalaga, ang 'nakababatang kapatid' na ipinalit sa kanya noong kapanganakan. Kinamumuhian nila siya sa anumang paraan. Kaya, gumagawa ng gulo si Pei Yunge at hinaharap ang pekeng binibining dalaga, naghihintay para sabihin nila sa kanya na umalis. Gayunpaman, ang mga pag-uugali ng mga kapatid ay lubhang kakaiba. Pangulo Qin ay ngumingisi. "Ang nakababata kong kapatid ay sumira ng tindahan? Bilhin ang buong mall para masira ng aking nakababatang kapatid!" Best Actor Qin ay nagtaas ng kilay. "Inilagay niya ang sarili sa casting couch? Ano ako, patay?" Diyos Qin ay may madilim na ekspresyon. "Paulit-ulit kang gumagawa ng mga panlilinlang at nang-aapi kay Ge'er. Akala mo ba bulag ako?" Pei Yunge: "?" #Ang mga walang kuwentang kapatid ay may mga araw din na hindi normal# … Pagkatapos bumalik sa walong taon na nakalipas, bago malugi ang pamilya Qin, ang mga kapatid ay nagmamalasakit lamang sa kanilang biological na nakababatang kapatid na namatay nang napakalupit dahil sa kanila. Ano ngayon kung wala siyang talento at tanga? Nananatili siyang apple of their eye, isang taong nangangako silang protektahan at mahalin! Habang ang mga kapatid ay determinadong naglalakad at hinahanap si Pei Yunge… "Ang aking Yunyun ay nakakuha ng unang puwesto sa world championship muli. Napakabuting bata." Ang mahinhin at may dangal na lalaki ay ngumiti nang kaakit-akit. Pagkatapos malantad ang kanyang tunay na pagkakakilanlan, siya ay nagngingitngit sa galit. Hinawakan niya ang lalaki at kinagat ito. "Huwag mong isipin na makukumbinsi mo akong umuwi." Ang tatlong biological na kapatid: "?" #Ano itong kakaibang pag-unlad at mabangis na lalaki# [Minamahal ng lahat + Paglalantad ng Pagkakakilanlan] [Isang napaka-cool at tuso na boss at isang Pangulo na lobo sa balat ng tupa]

Alam ng lahat na matapos na ang binibining Miss Shen ay inabandona ng isang mabangis na lalaki, siya ay naging mapusok at nabuntis nang hindi ikinasal. Matapos siyang palayasin sa kanyang bahay, nahulog siya sa kawalan ng pag-asa. Ang kilalang-kilala na si Shen Ruojing, gayunpaman, ay lumitaw sa handaan ng kaarawan ng matandang madam ng pamilyang Chu. Lahat ay nanukso sa kanya. "Ang mga nagbibigay ng milyong regalo ay nakaupo sa isang mesa, habang ang mga nagbibigay ng sampung milyong regalo ay nakaupo sa kabila." "Miss Shen, magkano ang ibinigay mo?" Naghintay ang mga tao para makita siyang mapahiya, ngunit inilabas ni Shen Ruojing ang isang kaibig-ibig na batang lalaki mula sa likuran niya at sinabi, "Paumanhin Madam, sa aling mesa uupo ang iyong panganay na apo?" Kapwa ina at anak ay dinala sa pamilyang Chu, at gusto ni Shen Ruojing na gugulin ang kanyang mga araw sa pagiging tamad, ngunit sinalubong siya ng pagtanggi mula sa pamilya sa iba't ibang paraan. "Mayroon kaming mga first-class na hacker, mga master sa musika, mga eksperto sa teknolohiya... Lahat ay kilala sa pamilyang ito. Ano ang maibibigay mo?" Hinimas ni Shen Ruojing ang kanyang baba. "Well, lahat ng mga bagay na nabanggit mo... Alam ko ang kaunti sa lahat." Ang kanyang tatlong kaibig-ibig na sanggol ay tumayo sa tabi niya at sabay-sabay na tumango, "Maaari kaming magpatotoo na alam ni Nanay ang kaunti sa lahat!"

Si Jeanne ay 18 taong gulang lamang nang siya ay pinagtulungang ipahamak ng kanyang ina-inahan at kapatid na babae. Siya ay itinaboy ng kanyang ama dahil sa kanyang pagtutol. Pitong taon ang lumipas, bumalik si Jeanne para maghiganti kasama ang kanyang misteryosong anak na lalaki—si George. Kinukutya siya ng mga tao dahil sa pagiging isang solong ina at tinawag nilang walang ama ang kanyang anak. "Sino ang tinatawag mong walang ama? Hindi mo ako magugustuhan kapag nagalit ako," pagbabanta ni George. "Tumahimik ka, George! Huwag mong sirain ang kasiyahan! Hindi pa ako nakakasawa," sabi ni Jeanne habang gusto niyang tamasahin ang kanyang paghihiganti, na nag-iwan sa batang lalaki na walang masabi. Kalaunan, nakilala ni Jeanne ang kilalang Ikaapat na Panginoon Swan sa isang charity ball. Ang lalaking may guwapo at malamig na temperamento ay tumawag sa kanya sa isang sulok at sinabing, "Gusto kita." Nagulat ang lahat, kasama si Jeanne. "Ako ay isang solong ina at may anak ako. Sigurado ka bang gusto mo ako?" sabi niya. "Sa totoo lang... gusto ko ang anak mo!" Nagulat ang lahat nang pakasalan ni Ikaapat na Panginoon Swan si Jeanne ngunit tanging ang kanyang tuso lamang ang nakakaalam na hindi isa kundi dalawa ang mahahalagang manlalaro sa larong chess na kanyang nilalaro.

Sử thượng thảm nhất tạo phản. Nhìn xem chỉ có hai người thủ hạ, Dương Huyền cảm thấy cái này tạo phản có phải là có chút trò đùa. "Lang quân, không phải tạo phản. Là... Thảo nghịch!" Di nương nghiêm túc nói: "Lang quân mới là chính sóc, bây giờ Trường An thành bên trong là ngụy đế." Cho đến một ngày nào đó, Dương Huyền mở ra cái kia đến từ ngàn năm sau thần kỳ quyển trục. Nguyên lai tạo phản, không, nguyên lai thảo nghịch thật không là gì a!

"Bamby!.." kahit sobrang basa na ako. Nilalamig na dahil kanina pa ako sa ilalim ng malakas na ulan. Nakaya ko pa ring tumayo at harapin ang taong tumawag saking pangalan. Hindi Bamby ang tawag nya sakin eh. Babe!. Bakit biglang nagbago?. Halos hindi ko na sya maaninag. Hapon na kasi kung kaya't madilim na ang paligid. Epekto ng malakas na ulan. Kinuyom ko ang palad nang matanaw kong palapit sya sakin. "Dyan ka lang!.." nanginginig kong sambit. Nag-init muli ang gilid ng mata ko. Hindi ko na kailangan pang magpanggap na hindi umiiyak dahil hindi naman iyon halata sa lakas ng ulan. Para ngang nakikisama sakin ang panahon. Nagdadalamhati rin sa unang pagkabigo ko. Dinadamayan ako. Sinasabing, umiyak ka lang para di masakit. Pero tangina talaga! Kahit anong iyak ko. Masakit pa rin eh. Sobrang sakit ng puso kong makitang unti unting nawawala ang taong pinangarap ko. "Babe?.." basag na rin ang kanyang boses. Isang pulgada pa rin ang agwat naming dalawa. Ngunit sa layo naming iyon, ramdam ko pa rin ang hindi ko maintindihan na presensya nya. Ang gulo. O ako ngayon ang naguguluhan sa lahat. "Di mo naman sinabi sakin na, ang tindi pala ng sikat ng araw sa inyo.." Tumingin ako sa kawalan. Natatawa. Baliw na yata ako. Pinunasan ko ang luhang naglandas saking pisngi. Di pa nga ata luha iyon eh. Kundi tubig ulan. Ganun na ako kalito sa nangyayari. "Ang init nyo masyado.... nakakapaso.." Wala na akong pakialam kung hinde nya maintindihan ang sinabi ko. Ang gusto ko lang ngayon, ay sabihin lahat ng gusto ko... sa huling pagkakataon.. "Babe?.." muli. Gumawa sya ng limang hakbang pero hanggang doon nalang sya dahil ayokong lumapit pa sya. "Dyan ka lang!." mariin kong banta. Natigilan sya. Nagmamakaawa ang kanyang mga mata. Pulang pula na rin ang kanyang ilong. Tanda na umiiyak rin sya. Hell! Wala akong pakialam. "Nangako ka hindi ba?.." suminghot ako. Sa wakas, nagkaroon ng lakas ng loob na tumingin sa kanyang mata. "Nangako ka sa akin?." hindi sya tumango o umiling o kahit na ano. Pinanood nya lang akong humagulgol sa unang pagkakataon. Bumuhos ang luhang kanina ko pa ayaw pakawalan. Hindi ko na kaya. Ang hirap. "Kumapit ako doon.. pinaniwalaan ko..pero anong ginawa mo?.." nanghina ang tuhod ko dahilan para mapaupo ako. At... doon umiyak ng umiyak. "Hindi ko alam..." "Anong hindi mo alam huh?.. Jaden, naniwala ako sa'yo.. bakit mo iyon sinira?.." Hindi sya makapagsalita. Huminga ako ng malaim bago muling tumayo. "Anong pakiramdam huh, masarap ba syang humalik?.." "Bullshit!!." malutong nitong mura. "Hindi ko yun ginusto.." dagdag nya matapos ang ilan pang mura. "Hindi ginusto pero pumayag ka!?.." mahina ngunit madiin ko itong ipinahayag sa kanya. Konting konti nalang, sisigaw na ako. Konting salita pa Jaden. Isa na namang mura ang pinakawalan nya. "Kaya pala hindi mo magawang tugunan ang mga tawag at text ko dahil masyado kang abala.." "Bamby, tama na..." mahinahon nynag himig. Di ko sya pinakinggan. Nagpatuloy lamang ako. "Mas masarap nga naman sya kaysa sakin..." "Sinabi nang tama na!!!.." sa unang pagkakataon. Nakita ko kung paano sya magalit. Ramdam ko ang apoy na nag-aalab galing sa kanyang mata kahit malamig ang bawat patak ng ulan. Galit ang namutawi sa kanya. Wanna read more?. Add this story in your library and see for yourself! You'll loved it!. Please Like, Comment And Share! Thank you!. Keep safe y'all!!!

Truyện bạn đang theo dõi được thực hiện & thuộc bản quyền của Sắc Hiệp Viện (Sachiepvien.net). Nếu đọc trên điện thoại, hãy dùng các app reader để có trải nghiệm đọc truyện tốt nhất nhé... Have fun 《 tứ hợp viện chi ba ba thành thủ phủ! 》(chưa tóm gọn 1-1227 chương) tác giả: Không rõ Hệ thống hậu cung người vợ trọng sinh 【 đinh! Kí chủ lần thứ nhất sâu yết hầu miệng bạo thiếu nữ, địt huyệt thành thủ phủ hệ thống buộc lại thành công. 】【 đinh! Thỉnh kí chủ không ngừng cố gắng, nhiều vì thiếu nữ bóc tem, làm nhiều sát vách lão Vương, địt huyệt hệ thống hết sức trung thành phục vụ cho ngươi. 】 La Tùng trọng sinh tại vật tư cực kỳ thiếu thốn niên đại, cuộc sống gian nan, cũng may hắn có hệ thống bên cạnh thân... Trang báo nặng sắp xếp: 2024.05.13

Katherine, formerly known as Nora in her past life, wakes up from a week-long coma to find herself in the body of a young noblewoman in Albania. But there’s a catch—she's not the star of the show. Nope, she’s just a minor character in a famous classical novel she once read. Not even mentioned by name! At first, Katherine wonders if this is some bizarre dream or if she’ll find a way to go back to her old life. But as the days drag on, she starts to accept the reality that this might be her new normal. Should she keep hunting for an escape, or is it time to roll with the punches and embrace the strange nobility life? The plot is supposed to follow the book’s twists and turns, but there are unexpected hiccups along the way. And, oh, the villain—the one person who absolutely shouldn’t be interested in her—seems way too curious. With her future up in the air and no clear direction, Katherine must figure out how to navigate this world, all while avoiding drama and keeping her head down (though that might be a bit hard when the villain is suddenly paying attention). Blending Filipino culture references with modern pop culture nods, "Na-isekai ako" offers a fresh and lighthearted take on the isekai genre, reimagining a beloved classic with humor, heart, and a touch of unexpected chaos. Get ready to get isekai’d! *winks* English Title: I Got Isekai’d A Filipino Novel-Inspired Creation with an Isekai Twist! Disclaimer: Florante and Laura is an original work by Francisco Balagtas and is considered one of the masterpieces of Philippine literature. The creator of this work has no affiliation with the original author and has crafted this story purely as an inspired reimagining, born from creativity and admiration for the classic tale.

Meng Yanzhang's debut was the peak, and he was tricked into signing a ten-year economic contract by his agent. First, he polished his aura with bad films, and then he was sent to Duan Jiangqiu's bed. After rejecting the unspoken rules, he was banned, his roommate stepped on him, his parents broke off relations with him, and everyone in the circle could step on him for many years and finally won the title of best actor. Born again, Meng Yanzhang decided to hold Duan Jiangqiu's thigh tightly, punch his roommate and kick his agent to avenge himself.

Mở một Cổng cấm kỵ: sống sót một phần mười. Ethan Wilder mở ba — và đáng lẽ phải chết ba lần. Cậu sống. Bằng cách để tâm trí mình vỡ làm ba: một kẻ hiền, một kẻ ác, một kẻ đứng giữa, cùng chen chúc trong một thân xác mù lòa. Cả thế giới gọi cậu là kẻ vô dụng không Cổng. Không ai biết trong lồng ngực cậu giấu thứ mà các gia tộc, các giáo hội, và cả những vị thần sẵn sàng thiêu rụi thế giới để giành lấy. Dưới lòng đất, có thứ gì đó gõ mỗi đêm. Một, ba, một.