pov bu ida

"What you do in life, Echoes in Eternity." The System, who goes by the code name, Thirteen, defied the System God in order to give his previous Hosts’ the chance to change their Fates. Unfortunately, he was killed by his Father, the System God, and was sent to the world of Pangea to struggle like the Cannon Fodders that he fought so hard to protect. Armed with his knowledge as a System, Thirteen vowed to change not only his Fate, but the Fate of others whose destinies were tied up with him. In a world torn by power and corruption, a fallen System will bring out a symphony of change, or lead it to its destruction. ---------------- Join me in Discord: https://discord.gg/UesrNGmKWz

“Otherworlders… we beg you to save our world from ruin.” Rey and his classmates get summoned to another world, and they’re given Skills and Classes based on their limited Karma. Everyone gets multiple Skills and a decent Class in order to survive the new world. However, Rey decides to invest all his Karma on a single Skill, leaving him with the weakest Class. Unknown to everyone, though, he has the potential to be the strongest. ________ Original Character Arts of the characters are in my Discord Server, so please join to have access to them Link: https://discord.gg/5HRA6ZUa7y Join our Subreddit too: https://www.reddit.com/r/Magecrafspellcraft/s/jd6bWa6zsN I hope you all enjoy the story. Thank you!

"When you think everything is going well, the world will flip you the middle finger." __ A successful author. After living an ideal life ... a loving family, amazing friends, a stable job, and a bestselling novel that made his name known across the world .. he suddenly finds himself reincarnated inside his own story, written by his very hands. And worst of all... inside the body of the weakest villain ... Frey. A third-rate villain doomed to die in the earliest chapters. A worthless scumbag with trash talent ... hated by every other character in the story, with no redemption in sight. But he refuses that fate. He rejects the entire world. This author doesn't need the cliché of a second chance — he already lived the life he always wanted. "Spare me the second chance nonsense. One chance was enough. I’m the one who created this world… and I’ll be the one to destroy it if I have to. I will return — to my world… my family… my life. No matter the cost." Driven by a burning desire to return home, Frey begins his journey through a merciless world, one where his fate has already been written by godlike beings. And as if the world hadn’t played enough cruel tricks on him, it granted him a strange system .. one that toyed with him endlessly. Complete knowledge of every event in the novel, and the ability to create any talent or power he wished. They seemed like overwhelming gifts... but were they truly? how far can he go… and what will become of the world he once created? ... ... discord: https://discord.gg/uNrXRgS3Xb

"Lo que haces en la vida, resuena en la eternidad". El Sistema, que usa el nombre en código, Trece, desafió al Dios del Sistema para darle a sus anteriores Anfitriones la oportunidad de cambiar sus Destinos. Desafortunadamente, fue asesinado por su Padre, el Dios del Sistema, y fue enviado al mundo de Pangea para luchar como la Carne de Cañón que tanto se esforzó por proteger. Armado con su conocimiento como Sistema, Trece juró cambiar no solo su Destino, sino el Destino de otros cuyas vidas estaban ligadas a él. En un mundo desgarrado por el poder y la corrupción, un Sistema caído desatará una sinfonía de cambios, o lo conducirá a su destrucción.

The person whom the world revolves around. The person who defeats all of his opponents, and ultimately gets the beautiful girl. The sole existence all villains fear. That is the protagonist. What about me? As a failed author who had only one success throughout his whole career, I had reincarnated into my late novel. "This is it" I thought, as I tightly clenched my fist. Did I just get reincarnated in my own novel? Is this where I reincarnate in a novel and become the protagonist? No. Sadly it's not that kind of novel, as I reincarnated as a mob. The world doesn't revolve around me. The girls don't come flocking towards me. The cheat items don't come to me. "Phew" I let out a sigh of relief. "Thank god I'm not the protagonist" I joyfully shouted as tears streamed down my cheeks. Wait, are you curious as to why I don't want to be the protagonist? I did forget to mention the most important thing when I was describing a protagonist. That is... They are calamity magnets. I just died. If I learned something from that, it's that it really isn't a pleasant experience. If possible let me live a long stable life. Thank you, whoever reincarnated me. I would later come to regret these words... ======== Reader Disclaimer : Please read the *Read before reading novel* in synopsis. ======== Credit to _oinkchan for helping me find the previous novel cover Credit to Rengoku for his amazing edit of the new cover. ======== Discord : https://discord.gg/FK7ZQU3b9p

O POV do Autor A pessoa em torno da qual o mundo gira. A pessoa que derrota todos os seus oponentes e, por fim, conquista a bela garota. A única existência que todos os vilões temem. Esse é o protagonista. E quanto a mim? Como um autor fracassado que teve apenas um sucesso em toda sua carreira, eu reencarnei em meu último romance. "É isso" Pensei, enquanto apertava firmemente meu punho. Eu acabei de reencarnar no meu próprio romance? É aqui que eu reencarno em um romance e me torno o protagonista? Não. Infelizmente não é esse tipo de romance, já que reencarnei como um personagem secundário. O mundo não gira em torno de mim. As garotas não vêm em bando na minha direção. Os itens trapaceiros não vêm até mim. "Ufa" Deixei escapar um suspiro de alívio. "Graças a Deus não sou o protagonista" Gritei alegremente enquanto lágrimas escorriam pelo meu rosto. Espera, você está curioso para saber por que não quero ser o protagonista? Esqueci de mencionar a coisa mais importante quando estava descrevendo um protagonista. Isso é... Eles são ímãs de calamidades. Eu acabei de morrer. Se aprendi algo com isso, é que realmente não é uma experiência agradável. Se possível, me deixe viver uma vida longa e estável. Obrigado, quem quer que tenha me feito reencarnar. Eu mais tarde me arrependeria dessas palavras...

La persona attorno a cui ruota il mondo. La persona che sconfigge tutti i suoi avversari, e alla fine conquista la bella ragazza. L'unica esistenza che tutti i cattivi temono. Questo è il protagonista. E io? Come autore fallito che ha avuto un solo successo in tutta la sua carriera, mi sono reincarnato nel mio ultimo romanzo. "Questo è il momento" Pensai, mentre stringevo forte il pugno. Mi sono appena reincarnato nel mio stesso romanzo? È qui che mi reincarno in un romanzo e divento il protagonista? No. Purtroppo non è quel tipo di romanzo, dato che mi sono reincarnato come un personaggio secondario. Il mondo non ruota attorno a me. Le ragazze non accorrono verso di me. Gli oggetti speciali non vengono da me. "Phew" Lascio uscire un sospiro di sollievo. "Grazie a Dio non sono il protagonista" Gridai con gioia mentre le lacrime mi scendevano sulle guance. Aspetta, sei curioso di sapere perché non voglio essere il protagonista? Ho dimenticato di menzionare la cosa più importante quando stavo descrivendo un protagonista. Cioè... Sono calamite per le calamità. Sono appena morto. Se ho imparato qualcosa da questo, è che non è affatto un'esperienza piacevole. Se possibile, fatemi vivere una vita lunga e stabile. Grazie, chiunque tu sia che mi hai reincarnato. Avrei più tardi rimpianto queste parole... ======== Avviso per il lettore: Si prega di leggere il *Leggere prima di iniziare il romanzo* nella sinossi. ======== Crediti a _oinkchan per avermi aiutato a trovare la precedente copertina del romanzo Crediti a Rengoku per la sua straordinaria modifica della nuova copertina. ======== Discord: https://discord.gg/FK7ZQU3b9p Patreon: https://www.patreon.com/TheAuthorPOV

Trajik bir olayın ardından, genç soylu Lucien Lootwell komaya girer ve daha sonra başka bir dünyadaki geçmiş yaşamının anılarıyla uyanır. Bir zamanlar hardcore bir oyuncu olan Lucien, şimdi kendini gücün kuvvet, statü ve... elde edebildiklerinizin nadirliğiyle ölçüldüğü fantastik bir diyarda bulur. Şaşkınlığına rağmen, onun uyanmış becerisi Düşüş Oranı: MAKS, alt edilen hedeflerden eşya garantileyen kırık bir yetenektir. Diğerleri kalıntılar için mücadele ederken Lucien efsanevi silahlar, kayıp kitaplar ve inanılmaz servetler elde eder. Fakat soylu yaşamı barıştan uzaktır. Rakipler, politik zehirli yılanlar ve hileleriyle bağlantılı bir sırla çevrili olan Lucien, geçmiş hayatının kurnazlığını yeni dünyasının beklentileriyle dengelemek zorundadır. Sıfırdan bir güç oluştururken, bir soru aklında kalır. Bu reenkarnasyon bir ikinci şans mıydı... yoksa henüz anlamadığı daha büyük bir oyunun parçası mıydı?

Mavi Yıldız paralel dünyasına transmigrasyon yaptıktan sonra, ben, bir zirve influencer, birden fazla kız arkadaşım olduğunun açığa çıkması? Bir sistem uyandırdım ve sistemin bir tür performans kartı özelliği var ki, kullanıldığında doğrudan performansa ekliyor? Hayranlar: "Haha, bu ölü acemi ifşa edildi, iyi oldu, böyle bir kişi unutulup gitmeli!" "İmkansız, bu ölü acemi nasıl dokuz milyon satışı olan bir albüm çıkardı, hasta mısınız siz? Fanı olmayı bıraktınız ama hala albümlerini mi alıyorsunuz?" "Ne, ölü aceminin online mağazası satışlarda patladı mı? Hepsi hayranların alışverişi mi? Bunlar nasıl çılgın hayranlar, çıkın gidin!" "Ah, şimdi box office hasılatı beş milyarı mı aştı? Sektör, hayranlarının sıraları kırmada zirveye çıktığından mı bahsediyor?" "Hayran olmaktan vazgeçip onu ömür boyu kara listeye almaya ne oldu? Kara listeye almak bu mu sizin için!?"

İlk hayatında, Primrose Vielle Illvaris, Lycan Kralı'nın kendisinden nefret ettiğini düşünürdü. Onunla neredeyse hiç konuşmaz, vebadan kaçar gibi ondan uzak durur ve halkı ona görünmezmiş gibi davranırdı. Ne de olsa, o Kral'ın seçimi değil, sadece hiç istemediği bir kader eşiydi. Bu yüzden trajik bir sonla karşılaştığında, ölümü açık kollarla karşıladı, cennetin kapılarından geçip günlerini çiçek bahçesinde koşturarak geçirmeyi umuyordu. Ama sonra... yeniden doğdu. Geçmişe, tam zorla evlendirildikleri ana geri atıldı, Primrose tarih kendini tekrar etmeden önce ondan ayrılmaya kararlıydı. Ama tam kaçış planını yaparken, garip bir şey oldu— Onun düşüncelerini duyabiliyordu. Ve bu düşünceler soğuk, mesafeli davranışlarına hiç benzemiyordu. 【Karım bugün çok güzel... Ama ona bakarsam, onu bırakamam.】 【Ben bir canavarım, ben bir canavarım, karımı hak etmiyorum....】 Primrose neredeyse nefessiz kalacaktı. Bekle—ne?! Dinledikçe, gerçek daha da şok ediciydi— KRAL ONA TAKMINTI OLMUŞTU. Primrose ne zaman yaklaşsa, onun düşünceleri bağırıyordu: "BENİM." "EŞİM." "KARIM BANA KIZGIN! ÖLMEYİ HAK EDİYORUM!!" Afedersin?! Soğuk, dokunulmaz Lycan Kralı ne zamandan beri böyle acınası aşık bir aptala dönüştü?!