the th habit stephen covey

~~BLURB~~ Heavy panting could be heard as a girl ran through the wood barefooted. Prickles pierced into her legs and blood began oozing out of the wound but that didn't stop her from running. No matter what, she must get away from him. Not even him. It!!! She looked back and saw him coming. He was walking slowly and his eyes shone a bright shade of red. He had a smirk on his face and she gasped looking forward. She increased her pace running insanely. She saw a hunter and she ran to him immediately. She asked for help and he turned to the creature. He raised his axe and began running towards him. The man smirked raising his hand. He snapped his fingers and the man's head fell off followed by his arms and legs. Blood came out from all those parts of his body and Ariel screamed. She began her run and she sighted a cave. She diverted to another route running into the cave. She put the rocks she found on the ground to cover the entrance of the cave. She breathe out and then she froze. She felt a cold aura behind her and she turned slowly. She screamed loudly when she saw him and she fell on her butt. Shock was written all over her face as she wondered. How did he get in? "You think you can hide little girl?" His cold voice said and she peed in her pants immediately. ~~~~ Ariel Chen, a college student, has experienced tragedy in her past. Her parents' death in a car accident left her in the care of her aunt. As she navigates college life at Maxwell University in Australia, Ariel feels an eerie presence lurking in the shadows. Every night, she senses being followed, and every day, she feels eyes upon her. That's when she met him, the mysterious stranger with piercing blue eyes that seemed to see right through her. Eyes that sparkled with a hint of red, like embers of a forbidden passion. She feels like there's a shadow within her but where?? Ariel finds herself unexpectedly drawn to this mysterious figure, even as she's desperate to escape his sinister grasp. But can she resist the darkness that threatens to consume her or will she surrender to it's intoxicating temptation. ~~ Who is the shadow? When darkness comes knocking, will she open??

เครื่องบรรณาการของเทพงู 蛇神之致敬 เล่ม 1 [ Tribute of the Serpent ] [เวอร์ชันภาษาไทย] โปรย : 简介 ในวสันตฤดูเดือนยี่ เวียนครบรอบในทุกสิบสองปี เป็นปีที่มนุษย์จะเข้าใกล้โลกของเหล่าทวยเทพมากที่สุด เจ้าสาวของท่านเทพหลงเหนียนได้รับการคัดเลือกแล้วในปีนี้ อาเป้ย ไม่เห็นด้วยกับการส่งเครื่องสังเวยแด่เทพ นางไม่เคยยินยอม! นางเพิ่งอายุสิบแปดปีไม่กี่วันมานี้โดยที่นางไม่เคยได้มีชีวิตเป็นของตนเองเลย นางไม่เคยได้ปิ่นปักผมเยี่ยงสตรี นาน ๆ ครั้งนานนางจะได้กินอาหารดี ๆ แล้วนี่มันเรื่องอะไร! ท่านเจ้าเมืองผู้สูงศักดิ์ผู้ปกครองแคว้นทั้งสิบหกแคว้น ทั้งที่ปกติจะมีธุระยุ่งวุ่นวายตลอดเวลา ยังอุตส่าห์มาส่งนางด้วยตนเอง พร้อมทั้งทหารองครักษ์ผู้เป็นจอมยุทธฝีมือเก่งฉกาจหกนาย ถืออาวุธครบมือเพื่อมาคุ้มครองนางไปส่งให้ถึงมือท่านเทพ "ไปเถิด บัดนี้ก็ถึงเวลาของเจ้าแล้ว เจ้าจะได้ไปอยู่กับเหล่าทวยเทพ เพื่อเป็นเกียรติยศแก่บ้านเมืองและบิดามารดาของเจ้า การที่เจ้าเป็นสตรีจิตใจกล้าหาญยอมเป็นผู้เสียสละในวันนี้ ขอให้เจ้าจงภูมิใจ ข้าเองก็จะไม่ลืมเจ้าเช่นกัน... อาเป้ย" "ท่านคงไม่ลืมข้าแน่ล่ะใต้เท้า ข้าทราบดีว่าเส้นทางนี้มิใช่ไปเป็นเจ้าสาวของทวยเทพแต่อย่างใด ข้ากำลังจะไปเป็นอาหารงูต่างหาก" --------------------------- เรื่องราวการเสียสละของเครื่องบรรณาการ ผู้กลายมาเป็นสมบัติเทพปีศาจในเทวโลก --------------------------- "ดู ๆ ไปแล้ว... เจ้าในยามป่วยไข้ช่างงดงามนัก ยิ่งเสียกว่าพัดสีทอง น้ำเต้าวิเศษ กระจกหยินหยาง ข้าว่ามีสิ่งของหลายอย่างที่ข้าโปรดปราน ข้ามีของหายากอีกหลายชิ้น การที่เจ้าผ่ายผอมไปสักหน่อย ไม่ใช่ปัญหา..." เสียงของบุรุษเทพดังก้องในห้องสี่เหลี่ยม ประตูหน้าต่างเปิดกว้างให้ลมพัดผ่าน งูสีนิลสนิทเลื้อยคลานมากระซิบอยู่ข้างหูของนาง "...อย่างไรเสีย ข้าขอให้เจ้าเข้าใจว่าข้าไม่ได้คิดอะไรมากไปกว่าการที่เจ้าเป็นสมบัติชิ้นหนึ่ง หาใช่สตรีของข้าแต่อย่างใด" แล้วเหตุใดท่านต้องเอาอกเอาใจนาง ขนาดใต้เท้าจีกงและนางฟางเหนียงเอ่ยปากตำหนิว่าบุรุษไม่ควรอยู่ในห้องนอนตามลำพังกับสตรีซึ่งมิใช่ภริยาของตน และอาเป้ยมิใช่สมบัติธรรมดา นางมีใบหน้าอันงดงามมากพอจะทำให้ท่านกลายเป็นข่าวฉาวในเทวโลกได้ เทพอู่เฉินก็หาได้ฟังผู้ใหญ่ จำแลงกายเป็นอสรพิษ เปิดประตูหน้าต่างทุกบานอย่างเปิดเผย คอยเฝ้านางอย่างไม่ให้คลาดสายตา จะมีเพียงเวลาที่สตรีทั้งสองเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าให้นางเท่านั้น เทพอู่เฉินถึงออกไปยืนรอด้านนอกในร่างบุรุษ อาเป้ยคิดถึงบุรุษเทพปีศาจยามนี้ นางคิดว่าสมองของท่านน่าจะไม่ปรกติ "ข้าว่าข้าคงจะเป็นสมบัติที่ท่านโปรดปรานมากที่สุด มากกว่าชิ้นใด ท่านจึงหวงแหนข้าถึงเพียงนี้ ไม่เช่นนั้นข้าคงเข้าใจผิดไปว่าท่านเป็นบุรุษเทพประหลาด การกระทำของท่านจึงมักขัดแย้งกันเองอยู่เสมอ" "เจ้าควรพักผ่อนให้มากกว่าพูดจาหยอกล้อกับข้า อาเป้ย ข้าไม่ใช่มิตรสหายของเจ้า" นางกำลังยิ้ม! หัวเราะเทพอู่เฉินด้วยเสียงแหบแห้งของนางอย่างไม่มีผู้ใดหาญกล้ากระทำมันมาก่อน ดวงตาเรียวรีของนางราวจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ จิ้งจอกไม่ว่าจะตระกูลไหน ล้วนมีนิสัยเช่นนางในเวลานี้ นางช่างทำตัวขวางหูขวางตา ทว่านำพาความรู้สึกชุ่มชื้นหัวใจอย่างน่าประหลาด เทพอู่เฉินนึกขัดหูขัดตานางนัก ทว่ายังคงจ้องมองดวงตากลมโต สดใสราวดอกไม้ผลิบานในสวนของทวยเทพ ในร่างอสรพิษ ชูคอตระหง่านอยู่ตรงหน้านาง "ใช่แล้วล่ะ... เป็นบุญของข้ายิ่งนัก ได้เป็นสมบัติอันโปรดปรานของท่าน... เทพอู่เฉิน"

Those who fall in love first lose the game.ใครรักก่อน...ถือว่าแพ้ ภีรวัส – หนุ่มลูกครึ่ง รูปหล่อ ฉลาด ซ่อนความร้ายกาจไว้ภายใต้ใบหน้ายิ้ม ๆ งานประจำคือเป็นนักวิจัยอิสระ งานอดิเรกคือหลอกให้หนุ่มหลงรักแล้วหักอก อิศรา – ช่างภาพแฟชั่นหนุ่มที่รูปหล่อยิ่งกว่านายแบบแฟชั่น ซ่อนความร้ายกาจไว้ภายใต้บุคลิกร่าเริงสนุกสนาน งานประจำทำเมื่ออยากอยากทำ แต่งานอดิเรกคือหลอกให้หนุ่มหลงรักแล้วหักอกแข่งกับภีรวัสเพื่อนสนิท เกมการแข่งขันครั้งสำคัญเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่คาดฝันเมื่อทั้งสองตกรถเที่ยวสุดท้ายแล้วมีนายทหารหนุ่มรูปหล่อชื่อพันโทวรุฒน์ขับรถผ่านมา กฎของเกมนี้มีอยู่ว่า แต่ละคนจะมีเวลากับเป้าหมายคนละหนึ่งอาทิตย์สลับกันไป ช่วงเวลาที่คนหนึ่งกำลัง 'กระทำภารกิจพิชิตใจหนุ่ม' อยู่นั้น อีกคนหนึ่งจะเข้ามาวุ่นวายก่อกวนไม่ได้เด็ดขาด ห้าม 'นอน' กับเป้าหมายภายในเดือนแรก และต้องเลิกภายในสามเดือน และที่สำคัญ "ห้ามตกหลุมรัก" คำขวัญ - ใช้รูปร่างหน้าตาเป็นอาวุธ ใครสะดุดต้องสะกดให้หลงรัก และเมื่ออีกฝ่ายบอกรักแล้ว ต้องทิ้ง และห้ามหวนกลับไปคบกันอีก แต่เมื่อเป้าหมายใหม่ของเพื่อนรักทั้งสองเป็นนายทหารหนุ่มรูปหล่อคมเข้ม ห้าว และเท่ มากกว่าเป้าหมายคนเก่าๆ กฏที่มีไว้จึงถูกแหกกระจุยกระจาย การแข่งขันสนุกๆ จึงกลายมาเป็นการสู้รบแบบกองโจรแบบเอาเป็นเอาตาย เรื่องวุ่นๆ จึงตามมาอีกนับไม่ถ้วน ที่แย่กว่านั้น พันโทวรุฒม์ ผู้ซ่อนความร้ายกาจภายใต้ใบหน้ายิ้มๆ เป็นสุภาพบุรุษ รู้ทันสองหนุ่มที่บังอาจมากระตุกหนวดเสือ เกมตลบหลังจึงเริ่มขึ้น

In the fog-choked streets of Ashmane, where the Deadman’s Fjord whispers ancient curses, a vagrant blacksmith inherits a crumbling forge—and awakens a system that forges souls. When Kaelden hammers his first soul-bound weapon for the dead, the town bleeds secrets: missing smiths, patrons dropping like flies, and a shadowy council hunting a 'god-forger' whose blood unlocks a forbidden furnace. His anvil isn’t just shaping steel—it’s prying open a legacy that could ignite a war… or burn him alive."

Jane, a heartbroken woman returns to her rural hometown to heal under the quiet comfort of her aging parents. She hides her grief behind smiles and routine, but one day, drawn to the ocean, she meets a lonely little girl playing by the beach. The two quickly bond. But when the girl’s gruff yet kind father appears and takes her home, the moment seems lost—until the girl innocently invites the woman for dinner. That single meal becomes the spark of an unexpected connection between three souls—one healing, one hopeful, and one quietly rebuilding.

[+powerstones = +extra chapters] I just wanted a drink. That’s all. One innocent soda from a weird vending machine behind the shrine. Now? Every first day of the month, one random person in my life is suddenly madly, passionately, embarrassingly in love with me—for exactly 30 days. It’s like Cupid got drunk and started throwing darts blindfolded. One month it’s the class president. The next, the school nurse. Then a ghost. A guy. A teacher. My neighbor’s cat (don’t ask). Now I’m stuck riding this monthly love rollercoaster, dodging confessions, accidental kisses, karaoke duets, and one near-wedding.

Milo is a shy university student who overthinks everything and struggles to express his feelings. His life changes when he is assigned a new roommate, Keen. Keen is calm, quiet, and emotionally distant. He does not talk much, but he shows care through small actions—reminding Milo to eat, helping him in daily life, and quietly looking after him in ways that feel almost unnoticeable, but deeply constant. At first, they live together in awkward silence. But slowly, Milo begins to notice Keen’s kindness. Without realizing it, he starts falling in love. When Milo can no longer hold back his feelings, he confesses. Keen accepts him—but not out of true understanding. He mistakes comfort, attachment, and fear of losing Milo for love, and chooses to keep him close even while not fully understanding what he feels. Their fragile relationship continues, but it is already uncertain. Everything changes after a mistake at a party. Drunk and careless, Keen kisses another girl, and Milo sees it. That moment shatters something inside Milo. Even though Keen apologizes and Milo forgives him, their relationship is never the same again. As time passes, Keen begins to change. He becomes more social, expands his circle of friends, flirts with girls, and slowly drifts into a lifestyle that confuses and hurts Milo. Worse, he begins sleeping around, acting like Milo is no longer the center of his world. Milo is left behind—heartbroken, confused, and quietly suffering as he watches the person he loves slip further away. Unable to watch him break down, Milo’s friends step in. Seeing how deeply hurt he is, they decide to set him up with Senior Bew, hoping he can help Milo heal and move on from Keen. Now Milo is forced to live in a painful reality where the person he loves is still right in front of him—but no longer belongs to him. And Keen, who once kept Milo closest to him, begins to feel something unfamiliar growing inside him as he watches Milo drift away. Jealousy. Regret. And a painful realization he is far too late to understand. In a story filled with heartbreak, emotional distance, jealousy, and slow-burning realization, two boys must face the consequences of love that was never clearly defined— until it was already breaking apart.

Lucifer: What a beautiful and peaceful world.  System 4858: Miserable.  Lucifer: People here are nice too.  System 4858: Miserable, too miserable.  Lucifer paused, raising an eyebrow at the system’s unrelenting negativity.  Lucifer: Hmm?  System 4858: Yes! Yes, it’s beautiful and peaceful here. ‘But now... now that the great villain is here... who knows how long this peace will last? Miserable, too miserable.’  Lucifer smirked, his pale blue eyes glinting with amusement. His presence was overpowering, his aura so dense that the very air seemed to tremble under its weight. The world around him was serene, a gentle breeze stirred the trees, and the soft glow of the evening sun cast a golden hue over the landscape. It was a world that had yet to know chaos. A world yet to be touched by his unpredictable hand.  He stood at the edge of a cliff, gazing out at the quiet town below. The people looked so small, so fragile. Innocent, even. His gaze softened, but only for a moment, before that playful smirk returned. Lucifer did things as he pleased. He was neither bound by rules nor constrained by morality. Good? Evil? Such distinctions were laughable to him. his actions were dictated by whim and mood. He could be their saviour or their destroyer. It all depended on how the next moment struck him.  But who was he? And why did his very presence distort reality? How had he come to possess such unimaginable power?  System 4858, however, was not in the mood for philosophical musings. System 4858: Wait, what? It blinked, a metallic chime of confusion ringing through the air. Why did the modern world just turn into a fantasy setting? The tyrant hasn’t even started anything yet!  The system frantically checked the world’s data, only to find its structure bending and shifting in ways it couldn’t comprehend.  The once-modern cityscape was slowly morphing into something out of a fantasy, mythical beasts stirring in the shadows. It turned to look at its host.  Lucifer stood there, watching the transformation with an eerie smile. That smile alone sent a cold chill down the system’s core. It immediately spun around, its circuits sparking with panic, and sprinted away as fast as its non-corporeal form could manage.  System 4858: Lord God! Save me from this villain! But unknown to the terrified system, even the Lord God himself would be powerless to intervene in this matter. System 4858 could only shed metaphorical tears as it watched its host, the unstoppable force of chaos, begin to twist the world in ways that no one could have predicted.  The world’s Lucky sons who were meant to rise and fight back found themselves bowing to Lucifer’s will. He ordered the world’s protagonists around like mere pawns, and wherever he walked, destruction followed in his wake.  System 4858: Miserable, too miserable But even the unreasonable Lucifer had someone by his side who always smiled whenever Lucifer did something unpredictable.  One day, System 4858 accidentally saw the man playing with the darkness and was terrified. Soon, it was lying powerless in the man’s hands, staring at his smile System 4858 : Huh?! I knew it! Only a demon can accompany another demon.  The man with the red eyes : Hmm? System 4858: sob, sob. Miserable, too miserable

The Zygotes were aliens from the outer space, a planet known as Eranus. They originated from Earth about thirty thousand years ago. They do not die due to the vial to the sand of life which has made them to assume immortality; the Vial was given to them by a witch. They had seen the pillages and degradation that Earth had been subjected to. Their mission was to help Earth, otherwise, what happens on Earth will eventually have a devastating effect on Eranus. There were uprisings fuelled by the greedy politicians in order to topple the Zygotes. Lastly was the DNA profiling of a Zygote at Wuhan laboratory in China, which led to the creation of a dangerous animal known as Zygosaur- a specie of Pterosaur. The presence of the Zygosaurs had caused deaths in the number of several millions on Earth. The Zygosaurs were dangerous-could only be gotten rid of if they make their way back to Africa. The immortality of the Zygotes meant that someone had to reveal the code to the sand of life- Zamata, a lady Zygote fell in love with a scientist called Kiof. The code to the vial that holds the sand of life was released by Zamata to Kiof. The Zygotes were defeated, the politicians were happy. The bounty placed on the Zygotes for anyone/persons who help to defeat the Zygotes was won by the trio of Kiof, Joki and Zamata. They outplayed each other with deception to see who eliminates each other in order to have complete access to the bounty. One of trio (Kiof) got killed in the ensuing drama of trying to outdo each other. The rat race has just begun. The politicians were back to their usual life! Mr. Paski woke to discover he was in a dream!

Sophie Wexler transmigrated into a novel about The Galaxy, becoming the vicious, F-rank Healer-class cannon fodder. The original owner constantly caused trouble and made things difficult for the female lead, earning her the hatred of the entire internet. Upon transmigrating and seeing that everything had been ruined by the original owner, Sophie's only thought was: "What kind of nightmare start is this?!" To escape the original owner's fate, Sophie Wexler worked diligently, conducted herself conscientiously, stayed away from the male and female leads, compensated the soldiers harmed by the original owner, and strove to be a model citizen of The Galaxy, absolutely refusing to be the cannon fodder 'offed' by the Imperial Marshal! Broke and powerless, Sophie also had to support a man who'd been innocently dragged into the original owner's mess. She had no choice but to hustle. She started live streaming, became a masked singer, and held concerts. At first, netizens were scornful: 【Tsk, how good can she possibly sound?】 Later, the netizens were forced to eat their words. 【Damn, that's so good I'm on my knees!】 【What the hell, the violent episode of my Disorder Period has actually been soothed?!】 【The toxins in my Spiritual Sea have actually been eliminated!】 Her live streams went viral, the masked singer became a huge sensation, and tickets for her concerts were snapped up across The Galaxy. Sophie was content, thinking, "This time, I must have finally escaped the original owner's fate, right?" But what do you know, the man I've been doting on and supporting is actually the Imperial Marshal?! --- One day, Yancey Forrest came home to find that the boisterous person who was always claiming to be good to him was gone. His eyes darkened. Provoke me and then think you can leave? After catching her, Yancey traced his fingertips along Sophie's neck, smiling gently. "Why run?" Sophie trembled. "You... you're the Imperial Marshal?" His identity exposed, Yancey Forrest took her hand and slowly placed it on his own neck ring. "You know I won't kill you, don't you?"