kral gwanggaeto

Zhao Feng, Dövüş Sanatları Eğitim Alanı'nda akranlarından daha iyi olduğunu kanıtlamak için çok çalışır, ancak tam vazgeçmek üzereyken, gizemli siyah, mermer benzeri bir nesne sol gözüyle birleşerek ona kadim tanrıların güçlerini bahşeder. Yeni kazandığı güçleriyle Zhao Feng, tüm zamanların en büyük dövüş sanatçısı olma yolunda bir yolculuğa çıkar.

Ruh kökü olmayan genç bir adam. Bu durumun, ona eğitim şansını engellediğine inanılıyor. Ancak, gizemli bir kadın ona Yüce İblis Klasiği'ni aktarır ve o andan itibaren, eğitim yoluna başlar. Tam bir dönüşüm geçirerek çağının en korkunç ve güçlü şeytani iblisi haline gelir, öyle ki ölümsüzler ve şeytanlar bile ondan korkarken, azizler onun emrinde olur. Yüce İblis Klasiği'ni ustalaşmak, hayatındaki dönüm noktasıdır. İçindeki muazzam ve ilahi gücünü serbest bırakabilir, tüm evreni aydınlatır!

Gece kulübü geceleri gizemli bir yerdi. Burada, bir dizi kadın vardı, ve burada, para toprak gibi uçuşurdu, zenginliğin göz kamaştırdığı bir dünyada. Tang Feng, bir dağ köyünde doğmuş bir delikanlıydı, küçüklüğünden beri dedesinden tıp öğrenmişti. Bir şaşkınlık içinde şehre gelmişti, yengesini takip ederek ve gece kulübünde karışarak, sayısız kadının arasında dolaşarak, sarhoşluğun içinde kaybolmuş ve kendini kurtaramamıştı, ta ki bir gün...

Büyü kullanamayan bir prenses olarak, Prenses Daphne'nin krallığına olan tek değeri onun ayarlanmış evliliğiydi. Görev basitti, ancak Daphne kaçırılıp Vramid'in soğuk dağlarına getirildiğinde, başının belada olduğunu anladı. Bu lanetli dağlar hakkında daha önce duymuştu― kayalık arazi, dondurucu sıcaklıklar ve bu topraklar kıta içinde birçok kişi tarafından korkulan bir adam tarafından yönetiliyordu. Kral Atticus Heinvres, Kuzey'in kan dökücü hükümdarı. Onunla daha önce hiç karşılaşmamış olmasına rağmen, Kral Atticus'un acımasızlığı hakkında hikâyeler yayılmıştı. Bazıları onun bir canavar olduğunu söylüyordu, diğerleri ise şeytanın kendisi olduğunu iddia ediyordu, ancak hikâye ne olursa olsun, herkes hayal edilebilecek ötesinde güçlere sahip olan adamı tanıyordu. Diğerlerinin lanetli bir obsidyen yüzük olduğu söylenen şeyin yardımıyla, sadece elini bir kez sallamasıyla orduları devirebilir ve ulusları yerle bir edebilirdi. Vramid dışında kimse bu korkunç kralla daha önce karşılaşmamıştı. Daphne'ye kadar. Ancak, bu göz korkutucu adamla karşılaştıktan sonra, Daphne kralın gerçekten de diğerlerinin iddia ettiği gibi bir canavar olmayabileceğini keşfetti. Aslında, o obsidyen kalkanın altında gizlenen şey sadece kaba bir elmas olabilirdi. ― [Alıntı] "Şimdi... ikinizi nereye koymalıyım?" diye rahatça sordu, bir cevap beklemeden. "Sadece bir avizemin olması üzücü." "Yatağımın altına mı? Hayır, hayır, çok kirli. Toz toplarım bunu hak etmiyor," diye Atticus kendi kendine düşündü. "Şömine rafı? Ya da makyaj masası? Sanırım başlarınızdan birini kesersem asabilirim... Karım, saçını tararken hangi kafaya bakmak istersin?" "Atticus!" diye bağırdı Daphne. "Hiçbir kafa istemiyorum! Onları serbest bırak." "Peki." Atticus omuz silkti ve parmaklarını şıklattı. İki boyun aynı anda kırılırken iki özdeş çatlama sesi duyuldu. Daphne dehşet içinde nefesini tuttu. Bu adam, kocası, az önce parmaklarını şıklatarak iki adamı öldürmüştü, sanki mum söndürür gibi. "Sana onları serbest bırakmanı söylemiştim!" diye haykırdı Daphne. "Evet, onları serbest bıraktım," dedi Atticus. Sonra gözleri karardı. "Gökyüzünden ilahi yargıyı almaya gittiler."

Kırık bir kurttu — susturulmuş, yaralanmış ve onu koruması gerekenler tarafından terk edilmiş. İlk eşinin bir yıl süren tarifi imkansız istismarı ve acımasız reddi sonrası, Phoebe ölmeye hazır bir şekilde yabani doğaya kaçtı. Bunun yerine, kâbuslarından bile daha karanlık bir adamın kollarına düştü — Deli Kral, Perry. Acımasız. Sahiplenici. Dokunulmaz. Onu ilk karşılaştıkları anda işaretledi, onu hem korku hem de arzuyla titreten vahşi bir iddia ile kendisine bağladı. Ama zalimliğinin ardında kendi şeytanlarıyla musallah olan bir adam gizleniyor — ve küllerine krallıkları yakabilecek derecede şiddetli bir aşk. Savaş yaklaşır ve Phoebe'nin geçmişindeki hayaletler geri dönerken, Kral'ın acımasız planı onu bir zamanlar kendisini yok eden canavarlarla yüzleşmeye zorluyor. Şimdi, korkutucu geçmişi ile onun için dünyayı yok edecek tehlikeli bir adamın aşkı arasında sıkışmış Phoebe karar vermek zorunda: Onun Kraliçesi olarak yükselecek mi... yoksa onu Kral yapan çılgınlığa mı yenik düşecek?

"Onlar için ölecek misin?" Alfa Kral'ın sesi salonu susturacak kadar soğuktu. Ve Althea cevabı konuşmadan çok önce duymuştu... kendisinden değil, etrafındaki zihinlerin çığlıklarından. 'Kendini feda et.' 'Sen bir hiçsin.' 'Bizim için ölmelisin.' Yeteneği veya laneti ona her nefret dolu düşünceyi, her umutsuz yakarışı duyma ve okuma imkanı veriyordu. Ve buna rağmen, yine de öne adım attı. Zayıfları, masumları, ona şimdiye kadar sadece nezaket göstermiş olanları korumayı seçti... bedeli kendi hayatı olsa bile. Fakat Gavriel Kingsley, Alfa Kral, onu öldürmedi. O başka bir şey istiyordu. Sahiplik. "Artık benimsin," Sesi fısıltıdan biraz yüksekti. "Köle olarak mı?!" Kral kıkırdadı, bakışları gece yarısı kadar karanlıktı. "Üretici olarak."

"Ne yapmamı istiyorsun?" "Şu anda içimde olmanı istiyorum." Utanmadan cevapladım, şimdiden arzuyla yanıyordum. Daha önce hiç böyle olmamıştım—genellikle elimi tuttuğu anda geri çekilirdim, ama bu gece eğer ilginç insanlarla karşılaşırsam kendimi tamamen eğlendirmeye, anın tadını çıkarmaya söz vermiştim. Ve tam da bunu yapıyordum, anın tadını çıkarıyordum. Sadece tekrar bütün gücüyle içime girmek için geri çekildi, bu his inanılmazdı. Tamamen kaybolmuştum, onun çılgınca hareketleri beni deliye çevirirken içime girip çıkıyordu. Ağzına doğru inledim ve inanılmaz bir doruk noktasına ulaştım, ama o durmadı ve kısa süre sonra başka bir doruk noktası oluşmaya başladı. "Gerçekten muhteşemsin." Boynumu öptü, kulağıma fısıldadı. Belki de beni yönlendiren alkoldü veya belki de zengin kokusu başımı döndürdü. Kaç kez yaptığımızı bilmiyorum, son anım onun beni öpmesiyle, adımı nazikçe sormasıyla bitti ve artık cevap verecek gücüm kalmamıştı ---------- Seraphina Knight her zaman yerini bilmiştir—nefret edilen bir omega olarak sürü hiyerarşisinin en altında. Kendisini sadece bir yük olarak gören ebeveynler tarafından evlat edinilen Seraphina, kaçış hayalleri kurarken yıllarca zulme katlanır. On sekizinci yaş gününün arifesinde, bu hayal erişilebilir görünür. Nişanlısı aşkın soyları alt edeceğine, birlikte dünyalarının boğucu geleneklerinin ötesinde bir hayat kuracaklarına söz verir. Ancak Seraphina onu şaşırtmak için geldiğinde, yıkıcı gerçeği keşfeder—nişanlısı yatağını kendi kız kardeşiyle paylaşmaktadır. Kalbi kırık ve ihanete uğramış bir şekilde, Gümüş Ay Limanı'na kaçar ve orada pervasızca geçirdiği bir gece, ay ışığında gözleri derin mavi ve gümüş pırıltılar saçan gizemli bir yabancıyla tutkulu bir karşılaşmaya yol açar. Beş yıl sonra, Seraphina dört yaşındaki oğlu Adrian ile hayatta kalmaya çalışan, mücadele eden bekar bir annedir. Sonunda güçlü Nightshadow Endüstrileri'nde bir iş bulduğunda, şansının değiştiğini düşünür. Ta ki yeni patronuyla tanışana kadar. Damien Nightshadow kurt adam dünyasında en çok korkulan Alfa'dır—acımasız, talepkar ve onun gibi biri için kesinlikle yasak biridir. Ama gözleri buluştuğunda, Seraphina'nın kanı donar. Işıkta gümüş pırıltılar saçan o derin mavi gözleri? Daha önce görmüştü. Yatağında. Oğlunun yüzünde. Son dört yıldır her gün.

"Yedi yıl önce bir hayır galasında, Angela McGraw yanlışlıkla New York'un en güçlü adamı Caballero Hamilton ile bir gecelik ilişki yaşadı ve hamile kaldı. Ondan kaçmak için Angela kendini uzak bir köyde sakladı. Yedi yıl sonra, Angela'nın yaramaz ikizleri Caballero'nun bilgisayarını hackledi! Beklendiği gibi, Angela ve iki çocuk bulundu. Çocuklara tam bir aile vermek için Angela, bir sözleşmeye dayalı olarak Caballero ile evlendi. O zamandan beri aralarında kıvılcımlar tutuşmuştu. Ancak, zengin bir CEO ile mütevazı bir köy kızı arasındaki evliliğin uzun süreceğine kimse inanmıyordu. Fakat Angela'nın gerçek kimlikleri ortaya çıktıkça, tüm şüpheler kayboldu. Kim onların iyi bir eş olmadığını söylemişti? Onlar tam birbirleri için yaratılmışlardı!"

"Nereye gitti?" diye mırıldandım, yalnız olduğumu fark ederek. Onu aramak için odayı tararken kalbim sıkıştı. Ama sadece ben vardım, yerde boş bir şişe şarap ve önceki gecenin anıları. Kendimi yukarı ittim, vücudumdaki hafif sızıyı hissederek. Alkol hâlâ sistemimde dolaşıyordu ve kaç kez... yani, kaç kez bunu yaptığımız hakkında hiçbir fikrim yoktu. Ama her şeye rağmen, bundan keyif aldığımı inkar edemezdim. "Ne kadar aptalsın Kim!" Dağınık saçlarımdan elimi geçirirken kendimi azarladım. "Adını bile sormadın." İç çektim, düşüncesizliğimden utanarak. Nasıl kendimi bir yabancıyla bu kadar aşağı düşürebilirdim? Aşağı baktığımda tamamen çıplak olduğumu fark ettim. "Aman Tanrım!" diye bağırdım, yerden elbisemi alıp hızla üzerime geçirirken... ★★ Aşağılanmış ve ihanete uğramış olan Kimberly Fray'in Ay Taşı Sürüsü'nün güçlü bir Alfa'sının kızı olarak hayatı, Gece Yürüyüşçüleri Sürüsü'nün Alfa Derrick'i onu reddettiğinde paramparça olur. Ancak gerçek kimliğini keşfettikçe, Kimberly kendini onu arzulayan iki güçlü Alfa arasında sıkışmış bulur. Onun değerini çok geç anlayan Alfa Derrick ile hesapçı Alfa Theo arasında kalan Kimberly'nin gücü ve cesareti hiç olmadığı kadar sınanır. Aşkın, intikamın ve gücün çarpıştığı bir dünyada, Kimberly gerçekte kim olduğuna ve Ay Tanrıçası tarafından seçilen iki Alfa arasından kiminle birlikte olması gerektiğine karar vermek zorundadır!

Eleanor, Stormfang Sürüsü'nün Alfası Carl'ın sonsuza dek kendisinin olduğuna inanıyordu—ta ki Carl'ın ilk aşkı Katherine tarafından tasarım finallerinde haksız yere intihal ile suçlanana kadar. Carl tereddüt etmeden Katherine'i seçer, Eleanor'u bir kenara atar ve eski sevgilisinin onu mahvetmesine izin verir. Boşanma talep ettikten sonra, Eleanor'a sadece borç ve umutsuzluk kalır—ta ki yaralı, hafızasını kaybetmiş Martin adında bir kurt adamı kurtarana kadar. Bu gizemli yabancı onun hayatına girdiğinde her şey değişir. Ashclaw Sürüsü'nün varisi Ethan Lawrence, vahşi bir saldırıdan sonra her şeyini kaybetti—ta ki Eleanor onun hayatını kurtarana kadar. "Martin" olarak yaşarken, hiçbir şeyi olmadığı halde ona yuva veren kadına aşık oldu. Hafızası geri geldiğinde, Ethan gerçek kimliğini ortaya çıkarır ve ona zarar veren herkesi sistematik olarak yok eder. Ancak Carl neyi kaybettiğini anlarken ve Obsidianfang Sürüsü'nden gizemli bir Alfa yaklaşırken, Ethan sadece Eleanor'un kurtarıcısı olmadığını, aynı zamanda hak ettiği eş olduğunu kanıtlamalıdır. Kırılmış bir Luna tekrar güvenmeyi öğrenebilecek mi, yoksa etrafındaki Alfalar onun yeniden inşa ettiği hassas hayatını yok mu edecek?