>Sheloah's POV< 

First week of classes ngayon at medyo kinakabahan ako. Ito na yung last year ng high school ko at ga-graduate na ako! Since 4A ang section ko, onti lang ang mga kilala ko kasi jumbled nanaman yung mga batch namin. Every year, marami akong nakikilala. Sino kaya magiging kaibigan ko sa section na ito? I hope I get along well with them. 

Natapos na ang flag ceremony at pumasok na kami sa classroom namin. Pero no'ng pagkapasok namin, hindi muna kami pinaupo kasi first day palang ng klase, may ginawa na yung adviser namin na seat plan na kailangan naming sundin. Ang adviser namin yung type na boring kasi matanda na. Siguro… hindi siya masyado nagsasabi ng joke.

Lahat kami pumunta sa likod ng classroom at inaantay namin tawagin ng adviser ang pangalan namin para makaupo na kami sa aming seats. Habang hinihintay ko yung pangalan ko, may nakabunggo ako dahil sa sikip ng classroom namin. 

Bakit kasi ang liit ng classroom namin? Pansin ko pa nga sa mga kaklase ko ang daming matatangkad at ang daming malalaman! Kasama na ako sa mga matatangkad.

"Ay sorry, sorry," sabi ko sa katabi ko at tiningnan niya ako tsaka nginitian pa niya ako.

Nakatitig lang ako sa babaeng nakangiti sa akin. Akala ko ako na yung pinakamatangkad na babae sa classroom, turns out na mayroon pang mas matangkad sa akin. Ang haba ng legs niya at ang ganda ng suot niya! Tapos ako… first day palang ng school, ang bait ko talaga, naka uniform na ako. 'Di ako tulad ng iba na naka civilian clothes.

"Ayos lang. Er… ano'ng pangalan mo," tanong niya sa akin at nginitian ko rin siya. Ang saya ko dahil kahit first day of classes palang, may nakilala na ako. 

"Sheloah ang pangalan ko," sagot ko sa tanong niya at inayos ko yung buhok ko ng pa-side. "Ikaw… ano'ng pangalan mo," tanong ko naman sa kanya at nginitian niya ulit ako.

"Isobel. Nice to meet you," sabi niya sa akin at nginitian ko rin siya. Nag shake kami ng hands, representation of the first time we met.

***

Nakaupo na ako sa seat ko. Nandito ako sa column 4, second to the last row sa likod at since bored ako sa third subject namin na Filipino at ang topic namin ay wika, inantok ako kaya tumingin na lang ako sa bintana na nasa tabi ko. Third day palang ng klase ngayon at bored na ako. Nakabakasyon parin ang utak ko ngayon.

May nahulog na ballpen sa kanan ko at napatingin ako sa sahig. Kinuha ko ito at inabot ko sa likod. "Salamat at 'sensya na sa abala," sabi ng classmate ko sa likod at napalingon ako.

Lalaki yung nakaupo sa seat sa likuran ko at tiningnan ko siya nang mabuti. He gave me his closed mouth smile at binalik niya yung tingin niya sa notebook niya. Binalik ko yung attention ko sa bintana at patuloy parin akong nagde-daydream ng kung ano-ano. Mga animes, mga games, at iba pa. Ang boring naman talaga kasi.

"Gawa kayo ng sarili niyong grupo na apat ang miyembro. Bibigyan ko kayo ng isang papel, at isulat niyo kung ano ang wika para sa inyo. Isang representative ang magbabasa ng mga sagot niyo mamaya pag tapos na ang evaluation. Maliwanag ba," utos at tanong ng teacher namin at lahat kami sumigaw ng "Yes, Ms.!" at tumango lang siya sa aming lahat.

Ginawa na lang ni ma'am is to divide the column by 3 na 4 ang members each. Kaya yung dalawa na nasa likod ko, sila yung kasama ko. Panay mga lalaki kagrupo ko at ako lang ang babae. Well, maayos lang naman. Cooperative naman sila. Lahat ng sinasabi nila tungkol sa wika, sinusulat ko sa papel.

Since third day, isa lang ang kilala ko na kagrupo ko. Si Dean. Classmate ko siya noong grade 6 ako, second year at third year. Yung seatmate ko naman pangalan niya ay Tristan. Ngayon ko lang nakilala. Yung isa naman naming kagrupo, hindi ko pa alam kung ano'ng pangalan niya at medyo nahihiya akong kausapin siya since ang tahimik niya at mukhang seryoso lagi ang expression ng mukha niya. May pagka mysterious, at ang hirap niiyang kausapin kasi baka basagin niya lang ako.

Tiningnan ko yung mga team members ko. "Sino yung magre-report ng mga sagot natin mamaya," tanong ko at hindi sila nagsasalita. 

Huminga ako ng malalim at nag slouch ako ng unti. Pati sila tinatamad ding mag report. Ayaw ko rin naman mag report. Ako na ang nagsulat. Wala na muna akong pakealam. Talagang tinatamad ako ngayong umaga.

Tiningnan ako ng isa kong kagroup member at kinuha niya yung papel sa akin. "Ako na lang ang magre-report," sabi niya at nag react si Dean.

"Ayun, oh! At ako'y matutulog," sabi niya at pinatong niya yung ulo niya sa armchair niya at pinikit niya mga mata niya. Si Tristan naman, naka slouch din at nakatingin lang sa notebook niya habang gumagawa ng random doodles sa isang parte ng notebook niya.

Tiningnan ko yung team mate namin na nag volunteer. "Thanks, umm," sabi ko at hindi ako makapagpasalamat nang maayos dahil hindi ko alam kung ano ang pangalan niya. "Name mo pala? Sorry," sabi ko sa kanya at tumawa kaming dalawa ng onti.

"Veon," sagot niya sa tanong ko at nginitian ko siya habang tumango ako. Sinabi ko rin yung pangalan ko sa kanya and he gave me his closed mouth smile again.

So his name is Veon.

Hindi mo inakala ang ganitong pangyayari. Nananahimik ka lang, nakikinig sa klase, at bigla na lang nagbago ang mundo.

Zombie Apocalypse.

Are you ready to survive, fight for your life, and strive in order for you not to die?

Are you willing to carry a knife, hold a gun, and kill zombies even though they may be your family, friends, or someone you know?

It's your choice.

You may choose to survive or if you are too scared, you may choose to die and become a zombie.

But if you have chosen to survive...

You are already part of the "Army of True Salvation."

~

Credits to Janrae Mendoza for the book cover for Army of True Salvation (TagLish).

Want to further show your support? Send me a ko-fi~! ^^
Link: https://ko-fi.com/mysticamy

Sana all.
Totoo pala talaga ang fairytales?
Seryoso? Iyan talaga ang pangalan ng boyfriend mo?
Ang cute ng mga pangalan ninyo. bagay talaga! Kumbaga, parang itinadhana!
Ilan lang iyan sa mga naririnig kong sinasabi ng mga kaibigan ko simula noong nakilala ko siya. Pero teka ha? Walang kami. Sinasabi lang nila na boyfriend ko kasi talagang bagay daw sa isa't isa ang pangalan namin. Pero, magiging totoo nga kaya ito kung sa aspeto ng reality? I mean, may fairytale ba akong makakamtan?

"Yannie.. ikaw ba ang nagsulat ng letter na ito?" Tanong ni Gabriel

"Bakit? wala bang pangalan?" Tanong ko

"Ugh.. hindi nga ikaw" sabi ni Gabriel

Lumakad sya palayo at kinausap nanaman yung lalaki

"Bro.. hindi nga sya" Sabi ni Gabriel

"Ano bang sinabi nya" tanong nung lalaki

"Tinanong nya ako kung wala bang pangalan" Sabi ni Gabriel

"Ang Tanga mo!" Sigaw ng lalaki 

"Hay! ako na nga ang magtatanong" Sabi ng lalaki

"Yannie!! ikaw ba ang nagpadala ng letter na ito! kay Gabriel?!" Tanong nung lalaki

"Ha? bakit nyo ba ako tinatanong? siguro may pangalan yan dyan! imposibleng wala" Sabi ko

"Confirm! ikaw nga ang nagpadala" Sabi ng lalaki

"Andrei!" Tawag ni Gabriel

"Ano? sya nga ang nagpadala!" Sabi ni Andrei

"Sigurado ka?" Tanong ni Gabriel

"Bro! magisip ka nga! hindi mo pinaiiral yang utak mo! huwag kang magpahalata! namumula ka!" Sigaw ni Andrei

"Okay.. okay!" Sabi ni Gabriel

Lumapit nanaman si Gabriel

"Yannie... ah.. ikaw ba talaga ang nagsulat ng letter?" Tanong ni Gabriel

"Ha? may pangalan naman diba?" Tanong ko

"Sige! ikaw nga ang tumingin kung may pangalan" Sabi ni Gabriel

Pinakita saakin ni Gabriel ang liham.. aamin ba ako? kanina nakikita ko syang namumula! ha.. wala akong lusot! kung hindi ako aamin baka mapunta pa sa iba 

"Meron akong nakikitang pangalan" Sabi ko

"Ha? Saan?" Tanong ni Gabriel

"Tignan mo nawat letter sa unahan at basahin mo pa baba" Sagot ko

"Hhmm..  pa-pangalan mo yun!" Sabi ni Gabriel 

Pulang pula sya! ibig sabihin ba may gusto rin sya saakin?

"Ha? oo nga pangalan ko" Sabi ko

"Bro! sabi ko sakanya galing" Sabi ni Andrei

"Hhm.. ayos ka lang? may lagnat ka ba? namumula ka" sabi ko sabay hawak sa noo ni Gabriel

Mas lalo syang namula.. may gusto ba sya saakin?

"Hay.. akin nga galing yung liham" sabi ko

Mas lalo syang namula! anong gagawin ko!

"Bro! ah... Yannie sandali lang! nasiraan tong kaibigan ko" Sabi ni Andrei

"Bro! kaya ka nya gusto... kasi cool ka wag kang mag blush ng sobra! baka hindi ka nya na gustuhin" Sabi ni Andrei

"Bro! hindi ko mapigilan" Sabi ni Gabriel

Lumapit ako kay Gabriel para tanungin syang.. mag lunch kaming sabay mamaya

"Gabriel!.. payag ka bang mag lunch tayo mamaya?" Tanong ko

Napigilan naman nya ng mamula

"Ah.. o-okay" Sabi ni Gabriel

Umalis naman agad ako pagkasabi nya

"Bro! hindi tama yan! tignan mo! mukha kang nahihiya!" Sabi ni Andrei

Fantasiya

Ang tagal ko na sa silid na iyon.. kaya nag punta ako sa library. Nakakita ako ng libro tungkol sa 'pitong kaharian at ang secreto ng makasalan na palsyo' binuksan ko iyon at binasa! nalaman ko na merong pitong kaharian dito at ang pangalan ng mundong ito ay 'Fantasiya' isinunod ang mga pangalan ng kaharian sa pangalan ng mundo.. naniniwala ang mga 'Fantaiyans' na kaya hawig ang pangalan ng mga kaharian sa pangalan ng mundo.. dahil ang hari ng bawat kaharian ay anak ng gumawa ng mundong ito.. pero ang sinasabi nila merong anak sa labas ang gumawa ng mundong ito! at kaya sinasabi nilang may 'Secreto ng makasalanan na palasyo' ang palasyo daw na iyon ay puno ng kasamaan at ingit! dahil ang gumawa sa mundong ito na si 'Fanitasyia' ay hindi tingap na anak ang hari ng 'Secreto ng lihim na palasyo' 

Merong nagsasabing.. merong anak ang hari ng 'Secreto ng makasalan na palasyo' bago ito pumanaw.. at ang dahilan kung bakit nananatili pa hangang ngayon ang 'Lihim na palasyo' ay dahil sa bangkay ng dating Hari na hangang ngayon ay hinahangad paring makaganti!.. sumumpa si 'Fanitasyia' na isang pangyayari ang babago sa buhay at damdamin ng 'Prinsipe ng Lihim na palasyo' isang taga mundong 'Earth' na lumipat sa katawan ng isang malungkot na prinsesa..

Ako si Yannie. Isang pangyayaring hindi inaasahan sa buhay ko at sinira nito ang lahat. Napunta ako sa hindi pamilyar na lugar.... malaking kwarto na may malaking higaan.. parang prinsesa ang nakatira. Nananaginip ba ako? pero kung nananaginip ako, hindi ko dapat alam. Ano bang nangyayari? ilang minuto ang dumaan.... merong maid na nagbukas ng malaking pinto. At hindi ko inaasahan ang sinabi nya.

"Prinsesa Violette! Mag bihis na po kayo! hinihintay na kayo ng inyong amang hari! hali na po kayo! tutulungan ko kayong ihanda ng liguan" Sabi ng Maid

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko! tinawag nya ba akong Prinsesa Violette!?.. sa ngayon.. dadaloy muna ako hangat hindi ko alam ang nangyayari

"Hindi na kailangan!" Sigaw ko

Halatang nagulat yung maid. May nagawa ba akong mali?? sa lahat ng napanood kong movies palaging masungit ang mga prinsesa.. hay hindi ko talaga maintindihan!

"Ano pang hinihintay mo? alis!" Utos ko

Umalis naman agad ang maid. Dumeretsyo ako sa malaking liguan. May malaking bathtub! meron ding malaking salamin
agad akong nagpunta sa salamin at nagulat saaking nakita! hinding-hindi ako ito! meron na ngayon ako ng kulay itim at maiksing buhok.. kulay lila ang aking mga mata! napaka puti ng aking balat at kulay mansanas ang aking labi! ibig bang sabihin napunta ako sa ibang katawan? ibang mundo!? ano kayang nangyari saaking katawan! sa aking mundo! ano bang nangyari!?

Knight








Hinawakan niya ang braso ko at sinusi kung may sugat ako. Ano ba 'tong ginagawa niya? Sa isip ko. 

"May ginawa ba siya sa 'yo?" 

Umiling ako. "Wala, buti dumating ka. Salamat, ano pala ang pangalan mo?"

"My name is S— Knight. I'm your knight and I won't let anybody touch you," sabi niya.

Knight? Parang ang weird naman ng pangalan niya. Hindi ko makita 'yong mukha niya kasi may mask siya. Pa suspense 'tong lalaki na 'to ah. Ano kayang itsura niya? Sa isip ko.

"Knight ba talaga ang pangalan mo?" 

Hindi siya sumagot bagkus pumunta siya sa motor niya. Ang rude naman talaga ng lalaking 'yon. Pumunta ako sa gawi niya.

"Hoi, sino ka ba talaga? Knight ba talaga ang pangalan mo?"

Tumingin siya sa 'kin. "Bakit gusto mong malaman ang pangalan ko? Gusto mo ba ako Amasia?"

Nagulat ako nang tawagin niya ako sa pangalan ko. Paano niya nalaman ang pangalan ko? Tinignan ko siya. Nakatingin siya sa malayo. Napaka weird talaga ng lalaking 'to.

Hinarap ko siya. "Pa'no mo nalaman ang pangalan ko?"

Umangkas siya sa motor niya.
"'Wag mo ng tanungin. Sumakay ka na sa motor ko." 

Ngumiwi ako saka umangkas sa likod niya. Na hihiwagaan talaga ako sa lalaking 'to. Una, ayaw niyang sabihin ang totoong pangalan niya. Pangalawa, alam niya ang pangalan ko. Posible kayang kilala niya ako? Sa isip ko.

"Kumapit kang mabuti kasi baka ma fall ka sa 'kin," sabi niya.

Ang yabang naman talaga ng lalaking 'to. Ako? Ma fo-fall sa kaniya? No way. Sa isip ko. Nagdadalawang isip ako kung kakapit ba ako o hindi. 

"Sige na, 'wag ka ng maarte. Kumapit ka na. Tandaan mo, ako ang nag ligtas sa 'yo binibini," sabi niya sabay ngisi.

Wala akong nagawa kundi ang kumapit sa sa leather jacket niya. Sa totoo lang, matikas rin ang tindig nitong lalaking nagligtas sa akin na 'Knight' daw 'yong pangalan.

"Hindi ganiyan. Baka ma fall ka, sige ka. Masakit pa namang mahulog nang walang sumasalo," sabi niya sabay ngisi.

Lakas naman maka hugot nitong lalaking 'to. Hindi ko alam kung sino ang pinaghuhugutan niya pero parang may pinaparinggan siya. 

Nagulat ako nang kinuha niya ang kamay ko at inyapos sa tiyan niya. Gosh, ano ba 'tong ginagawa niya? Sa isip ko.

"Kumapit ka ng mabuti, ayokong mahulog ka sa kaniya."

Kumunot ang noo ko. "Huh?"

Umiling siya. "Don't mind me. Kumapit ka ng mabuti."

Ginawa ko ang sinabi niya at buti na lang talaga ginawa ko kasi ang bilis ng pagtakbo niya. Para kaming nasa isang racing competition. 

Maya-maya huminto kami sa isang fastfood chain. Anong gagawin naman dito? 'Wag niyang sabihing... kakain kami dito? Sa isip ko. 

Bahagya siyang lumingon sa akin. "Bumaba ka na."

Bumaba ako sa motor niya. Pagkababa ko, tinignan ko siya. May ka text siya sa telepono niya. Na ko-curious tuloy ako kung sino ang ka text niya. Ilang saglit lang, tinago niya 'yong telepono niya sa bulsa ng jeans niya.

Pumunta siya sa gawi ko sabay akbay. "Anong gusto mong kainin?"

Sa totoo lang, naiilang talaga ako sa kaniya. Hindi ko alam kung sadiyang clingy lang siya o may gusto siya sa 'kin. 

"Puwede ba, alisin mo 'yong kamay mo?" Inalis ko ang kamay niyang naka-akbay sa akin.

Huminga siya ng malalim. "Bakit ayaw mong magpa akbay? Ako na nga 'yong nag ligtas sa 'yo, ginaganito mo pa ako,"

Eh sa ayaw kong may umaakbay sa akin eh kung 'di ko naman ito boyfriend. Naiilang talaga ako t'wing may umaakbay sa 'kin. Lalong-lalo na kung 'di ko ito kilala.

"Kung ayaw mong magpa-akbay sa 'kin. Ito na lang." Hinawakan niya ang kamay ko.

Hindi na ko umangal para matapos na ito. Naglakad kami patungo sa loob ng fastfood chain. Pagkapasok namin, nagulat ako nang pinagtitinginan kami ng mga tao. 

"Can't you remove your hands on me?" mataray kong tanong.

Tinignan niya ako. "Yes."

I sighed. "Whatever,"

Naglakad kami patungo sa vacant sit na malapit sa entrance. Pinagtitinginan pa rin kami ng mga tao. Hinawi ko ang kamay niya pagka-upo namin.

Hinarap ko siya. "Ano ba talagang gusto mo, ha?" 

Narinig kong ngumisi siya. "Tinatanong pa ba 'yan?"

Kumunot ang noo ko. "Huh?"

Ngumisi ulit siya. "Nevermind, maiwan na muna kita dito. O-order lang muna ako ng makakain natin,"

Akala ko aalis na siya pero nagulat ako nang halikan niya ang kamay ko. I felt his soft and this lips on my hand. Nakita ko siyang naglakad papunta sa counter lane. 

Hindi ko talaga lubos maisip kung bakit gano'n 'yong lalaking 'yon sa 'kin. Kilala niya kaya ako? Or... he's stalking me? Sa isip ko. Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip nang biglang tumunog ang phone ko.

Kinapa ko ito sa bulsa ng pants ko sabay kuha. Tinignan ko muna kung sino ang tumatawag sabay sagot.

"Hello."

"Hello, did you already in your home?" tanong niya.

Paano ko sasabihin sa kaniyang hindi pa ako naka-uwi. Lintek kasi 'tong lalaki na 'to eh. Nagawa pang kumain. Sa isip ko.

"Ah, y-yeah. Naka-uwi na ako," sagot ko.

He sighed. "Thanks God you're safe. By the way, bakit ka nga pala umuwi mag-isa. I told you, I'm willing to drive you,"

Napaka maaalahanin niya talaga. Sana hinintay ko na lang siya. 'Di sana ako muntikang mapahamak. 

"Sorry, hindi na muulit," sagot ko.

"Talagang hindi na, kasi do'n ka na sa office ko magta-trabaho. Para wala ka ng takas sa 'kin," sabi niya sabay tawa ng mahina.

Nagulat ako sa sinabi niya. "Ano? But... why?"

"Amasia, listen to me. Mas mabuting do'n ka na lang sa office ko para 'di ka na mapag-initan ng mga ka-trabaho mo," 

Paano niya nalaman 'yon? Only me and Sabrina knows it. 'Di kaya sinabi ni Astrid sa kaniya? Or... sinabi ng mga ka-trabaho namin sa kaniya? Sa isip ko.

"'Wag ka ng magtanong kung saan ko nalaman. Basta ang importante safe ka. I want your safety Amasia," sabi niya.

"Thank you Herrick but I'm fine. You don't need to worry about me," sagot ko.

"Sigurado ka?" pagkukumpirma niya.

Ngumiti ako. "Yes"

He sighed. "Okay, then. B-Bye, take care," 

"Bye," sagot ko sabay patay sa telepono.

Maya-maya, dumating 'yong lalaking nagdala sa 'kin dito. Knight daw 'yong pangalan niya. Ang unique naman kung gayon nga.

"Hey," pagtawag niya sa 'kin sa 'di kalayuan.

Inilapag niya ang mga inorder niya sabay upo. I saw his cerulean eyes capturing mine. Umiwas ako ng tingin.

"Miss me?" tanong niya sabay ngisi.








— —

ShineInNightt

Zazdrick Mel Faciano born and raised in Italy but he’s now currently living in Cagayan de Oro. He is a typical rich boy who had lots of money but he’s so matured enough to used all of those. He was so keen and pragmatic. He acts like an old man. Instead of grabbing his wealthy living, he still choosed to be like an ordinary man who’s working and sustaining for his own self. 

He got shocked when he heard from someone that her girlfriend got hit by a car and now confined on a known hospital in their town. He became wrecked and torn. One month later, her girlfriend was awake but sadly she can’t remember him. Will Zazdrick turn back and forget her uno amore?

— Seon Sun-hee (POVs) 

Kung kanina lang naka uniform ako, ngayun bumalik ako sa dorm pagkatapos kung umuhi at nakita ako ni Seline, ilang oras din ako naghintay kina Hyun and Chu, mga 4:30 pm na, I'm sure uwi-an na. 

Narinig ko naman kaagad ang pagbukas ng pintuan at ang boses ng dalawa, kaya naman umupo ako kaagad ng maayus, humiga naman kaagad si Chu sa higaan niya. 

" Ugh, I'm sooo tired. " Chu

" By the way, nakalagay pala yung name mo sa pageant show, mangyayari ang pageant next month, ready kana ba?  " Hyun

" Sino ang naglagay ng pangalan ko sa list nayan? " sabi ko

At tinuro naman kaagad ni Hyun si Chu, at ng tiningnan ko ito, naka ngiti lang siya sakin, kaya naman ay napabuntong hinga nalang ako. 

" Really, Chu? " sabi ko

" You should be thankful." Chu 

" Yeah right, thank you." sabi ko

" You are welcome.*smile*" Chu

Humiga naman kaagad si Hyun sa higaan habang nakapang uniform pa ang bruha. 

" You both sleeping? Like already? " sabi ko

" Go to sleep Seon, we're tired. " Hyun

" I was just asking you know. " sabi ko



\\MORNING\\

*Criiiiinnngg*

" Wake Up!!!" sabi ko

Kaya naman napatayu ang dalawa at nagising nga sila. 

" Oh my god, ang aga-aga pa! " Chu 

" Oh no you don't, bumangon na kayung dalawa, 6:40 AM na. " sabi ko

" May palusot ka rin noh! " Hyun 

Ngumiti nalang ako sa kanila at nagsuklay ulit ako ng buhok ko, at bumangun naman kaagad silang dalawa at sabay ng naligo sa banyo, pagkatapos nilang maligo ay  nagbihis narin ang dalawa sa uniporme nila.

" Do you have any sandwiches? " Chu

" Sa cafeteria nalang tayu kakain. " sabi ko

" Wait, kakainin na'tin ang cafeteria, pwede ba yun? " Chu 

" Seriously? " sabi ko

" Just kidding. *smile* " Chu 

Kakalabas palang namin sa field yung mga lalaki naman na naglalaro nang soccer ay pinagtawanan lang kami habang naglalakad, seriously, nung may binugbug kami at pinagsuntok namin, takot na takot yung mukha nila, pero bakit parang.... ang weird. 

" Bagong nerd na naman sa campus natin?" Girl 1

(  Bagong nerd? E ilang araw na kami dito noh, abnormal ba sila o nagka amnesia? ) 

" Bat'ganyan sila makatitig sa'tin? At bakit sila tumatawa? *whisper* " Chu

Napakibit balikat nalang ako, e kahit ako nga, di alam ang nangyayari e, anyway habang naglalakad na kami sa lobby biglang nagpakita sa harap namin si madam, the principal. 

" Sumama kayung tatlo sakin. " Principal

Sumunod naman kaagad kaming tatlo sa kanya, at nang makapasok na kami sa office niya, nag abot naman kaagad yung mga kilay namin ng makita namin yung magulang namin sa loob ng office ng principal, at mas lalong napakunot noo kami ng andun din ang ang magulang ng tatlong magkakalatid. 

" What's going on? " Hyun

" We can explain." Chu's mom

" Well, an explanation would be better." Chu

" Okay, girls sit down first." Principal

Umupo naman kaagad kami at nakipag face to face kami sa mga magulang namin at sa magulang ng magkakapatid na Seolgoo. 

" So, what's up? " sabi ko

" Seon, diba hindi ka pumasok kahapon? " Principal

Tumango nalang ako, kasi di naman talaga ako pumasok kanina e. 

" Hyun and Chu, na aalala niyu ba yung mga taong pumasok sa klase niyu at may pinakain sila sa lahat ng mga estudyante? Maliban nalang sa inyu. " Mom

" Oo, bakit? " Hyun

" Well, ang pagkain nayun ay nilagyan namin ng chemical, binura namin ang lahat ang memorya ng mga estudyante dito, simula dun sa araw na pumasok kayu dito sa paaralan nato. " Mom

" So, that's mean, di'nila kami ma aalala, lalo nayung pagsuntok namin at pagsampal namin ng upuan sa estudyante, lahat iyun nabura? " sabi ko

" Ahemp, ikaw lang ang sumampal sa kanila ng upuan. " Hyun

Ngumiti naman kaagad ako kay Hyun at nagsalita naman kaagad si Chu

" Lahat po talaga? Like don't tell me, yung magkakapatid na nasa mission namin ay di rin nila kami ma aalala? " Chu

" Yes, lahat ng memorya ng mga estudyante dito tungkol sa inyung tatlo ay binura namin, para mas madali niyung matapos ang paghuli o pagpatay sa mga taong gustong patayin ang aming anak. " Sabi niya

" Kailan ba kasi to matatapos? " sabi ko

" Kung kailan mahuli ang mga taong yun. " Mom 

" Simula ngayun, gagamit na kayu ng ibang mga pangalan, at wag'na wag'niyung gagamitin ang totong pangalan niyu. " Principal

" Anong pangalan naman ang gagamitin namin simula ngayun? " sabi ko

" Simula ngayun ang gagamitin mong pangalan Seon ay, Veroni—." Principal

" Eww, ang pangit niyu naman magbigay ng pangalan. " sabi ko

" Oh siya, ano bang gusto niyung gamiting pangalan? " Principal

" Ang gusto kung gamiting pangalan ay English." sabi ko

" So, yung pangalan mo ay English? *laugh*" Hyun

" No b*tch, gusto ko yung pangalan ko ay English word. " sabi ko

" So yung buong pangalan mo ay English word? *laughed*" Chu

" I'm so done." sabi ko

At sumandal nalang ako sa upuan ko na nag cross-arms habang inis na inis ako. 

" No, your name is English word, not so done." Hyun

At tumawa na naman silang dalawa. 

" Di'nakakatawa." sabi ko

" Ito naman, di mabiro, yung pangalan na gagamitin ko ay Farrah Laurel Harrison." Hyun

" At sakin naman ay, Chelsea Laurel Harisson." Chu

" Seon, anong bagong pangalan ang gagamitin mo? Ivy Laurel Harisson." sabi ko

" So, ipapalabas niyung magkakapatid kayu? " Seung's mom

" Oo, at tsaka para narin kaming magkakapatid, so why not. " Hyun

( Hays, parang gusto ko atang maging si Moana.) 

" Okay, bukas na bukas, lalabas nayung papers, and one more thing, nerds kayu, di kayu dapat makikipaglabanan, wag'na wag' ninyung ipapahalata na hindi kayu nerds. " Principal

" So pag may nang aapi samin, babawalain lang namin iyun? " sabi ko

" Oo, babawalain niyu lahat ng mga estudyante na mang aapi sa inyu, naiintindihan niyu ba kami? " Mom

" Mukhang ma cha-challenge tayu nito ah. " Chu

Napabuntong hinga nalang ako, iniisip ko palang yung mga estudyanteng aapi samin parang mapapalaban talaga ako nito. 

" Okay, stick to the mission girls, now gou may go out. " Principal

Umalis naman kaagad kami sa loob ng office ng principal, at chineck ko naman kaagad kung ano ng oras na and it was already 7:15 A.M

" Great, were late." sabi ko

Habang nagmamadali kaming pumunta sa classroom namin, napahinto naman kami ng may narinig kaming boses babae na nanggagaling sa loob ng banyo ng mga babae. 

" Anong ingay yun? " Chu

Pinuntahan naman kaagad namin yung banyo ng mga babae at nagulat nalang kami ng may nakaharang na mop sa pintuan, at kaya di ito mabuksan mula sa loob. 

Naririnig naman namin ang boses ng babaeng umiiyak at nagmamakaawang buksan ang pintuan, kaya naman kinuha na namin ang mop at tinanggal iyun sa pagkaharang sa pintuan. 

Nang mabuksan namin iyun, bumangad samin ang babaeng nasa sahig na umiiyak tapos yung buhok niya ang gulo gulo, tapos yung mukha niya may mga makeup nag mumukha siyang clown kung e de-describe pa namin. 

" Anong nangyari sayu? " sabi ko

" Wala lang to, salamat pala at binuksan niyu yung pintuan." sabi niya

Aalis na sana siya ng hinawakan ko siya sa braso at hinila skya pabalik kaya naman napatingin siya sakin. 

" Binubully ka ng mga estudyante dito? " sabi ko

" Kayu binubully din ba kayu? " sabi niya

Nagkatinginan naman kaagad kaming tatlo, at tumingin naman kaagad ako sa kanya ulit.

" Bago lang kami dito. " 

" Well, gusto ko lang sabihin sayu na mag-ingat kayu sa mga ibang babae dito lalo na yung mga lalaki dito, sinasaktan nila yung mga babaeng katulad niyu, kahit nga ako e." sabi niya

Umiiyak naman siya, ang pinaka ayaw ko talaga sa mga tao ay nakikita kung umiiyak sa harapan ko, lara sakin kasi nakakadiri lang. 

" Sumama ka samin. " Hyun

Kinaladkad naman kaagad siya ni Hyun palabas sa banyo ng mga babae, at papunta kami sa dormitoro namin ngayun, at mukhang wala kaming balak na pumasok ulit.

Tatlong babaeng na gangster na nagpapangap na bilang isang nerd sa isang campus upang ma-protektahan nila ang tatlong magkakapatid na lalaki na mayaman, walang nakaka-alam kung sino sila at kung ano ang tunay nilang pakay, kahit na ang pamilya ng tatlong Gangsters nato ay mga isang murderous families din. 

Pero bakit nga ba nila tinatago ang magagandang mukha nila, Sino ang makakaalam sa mga secreto nila, Will they reveal it? Or the Mafia Bosses Will find out. 



The Gangster in Disguise
As a NERDS


Written by : Binibining_Ryu

Unang anniversary namin... August 3 2018... 7:00-8:00 PM.... Wala ng matatawag na kami ni Gel-an.... 

Isang lingo na ang lumipas... 
Aaminin ko... Sobra parin ang sakit na nararamdaman ko saaking dibdib dahil sa nangyare.... Nasa kama parin ako... Nagmomokmok... Nanonood ng Kung ano anong pweding panoorin na movies saaking laptop Para Lang makalimutan ko ang nangyare... 

( bakit movies? At hindi alak?... Kase hindi ako marunong uminom... Good boy ako.... At wala na rin akong Pera pambili ng alak at pulutan kaya... Wag nalang sa movies nalang tayo.... OK... Tuloy sa kwento..) 

Mayamaya tumonog ang aking smartphone... Kinuha ko ito at binuksan... Isang message galing Kay Nate... 

( Meanwhile sa phone) 

Nate: Bruh.... Pasokan na bukas... Unang araw na ng klase natin sa University... Baka di ka papasok?.. 

Bigla Kong naalala... ""Oo Pala pasukan na bukas"" 
nakalimutan ko na pasukan na... Grabe ang bilis ng panahon.. 

Ako: nah..bruh...papasok ako

Nate: oh... Akala ko dika na papasok dahil baka ayaw mo siyang makita rin sa University... 

(parehas na University rin ang pinsukan ni Gel-an) 

Ako: hahaha hindi... Tsaka anlaki-laki ng University... Impossibleng makita ko siya... Kung magkikita kami man.. Mga 0.01% Lang ang chance namin.. 

Nate: may. 01 parin dun Kaya magkikita parin kayo... 

Ako: naah... 

Nate: welp... See you tomorrow bruh

Ako: yeah... See yah

Binaba ko na ang aking telepono at tinuloy ko na ang panonood... Habang nanonood.. Naisip ko ang mga mangyayare sa unang pasok ko sa University bukas.. Kaya naman medyo exited narin akong pumasok at libutin ang university... 

Ito na... Ang araw na papasok narin kami sa isang sikat na unibersidad.. 
Sinundo ko na muna si Nate at sabay Kaming pumuntang town at pumasok sa eskuwelahan.... 

Pagkapasok namin sa loob ng University... Nagulat nalamang kami dahil sa laki nito... Kaya medyo natagalan at nahirapan kaming naghanap ng pangalan namin sa dinamidami ng room... 

May nakita kaming nakasulat sa hallway Kung Saan matatagpuan ang building ng aming course... Nakita ko na ang building na pupuntahan ko... Lahat ng HUMSS sa U building Kaya pupunta Lang ako sa building naiyon at hanpin ko ang U706 na number sa bawat room... 

Nahanap narin ni Nate ang kanyang pupuntahan ng building.. Sa S building siya.. Dahil STEM ang Kinuha niyang course.. Malapit Lang ang building niya bababa Lang siya sa hallway anduon na siya... Samantalang ako tataas pa ng pitong floor Para Lang mahanap ko ang block ko... 

Nagkanyakanya na kami ni Nate.. Pumunta na siya sa assigned building niya.. At ako naman.. Umakyat na sa ika pitong palapag ng U building.. Nahanap ko na ang room pero diko makita ang pangalan ko sa papel na nakapaskil sa pader ng room... Chineck ko ang ibang room... Wala parin ang pangalan ko... Bumalik ako sa room na U706 wala talaga Yung pangalan ko naprapraning na ako sa kakahanap... hangang sa nakita ko ang pangalan ko na nakahalo sa mga Girls.... Bigla akong kumalma nung Nahanap ko na ang pangalan ko... Pero Bigla akong tumawa at nagtaka Kung bakit nakahalo ang pangalan ko sa listahan ng mga babae, 

( Grabe Yung relief na naramdaman ko noong nakita kona ang pangalan ko... At grabe rin Yung tawa ko dahil nasa listahan ako ng mga babae... Yung pangalan ko kase parang pangbabae hahahaha.. Tuloy sa kwento) 

Kaya pumasok na ako sa room... Kinakabahan ako noong pagpasok ko sa room kase madami ng Tao at kailangan ko pang maghanap ng mauupoan... Nakahanap narin ako ng mauupoan.. 

Unang araw ng klase pero marami na ang nagdadaldalan sa classroom.. Kaya medyo naingayan ako kase hindi ako sanay sa unang araw ng klaseng maingay... Mayamaya dumating na rin ang adviser namin at nagpakilala bilang Sir. Wel.... At... as usual kailangan na magpakilala ang estudiyante sa harap ng buong klase.. 

Nakakalahati na ang   nagpakilala sa mga kaklase ko  hangang sa ako naman na ang magpapakilala... 

Hindi pangkaraniwang pagpapakilala ang ginawa ko, ito ang ginawa ko, 

"" so yeah... Ako nga Pala po si Ken**** ****** *******....at nakahalo ang pangalan ko sa mga babae""

At nagtawanan ang buong klase... 

"" ang hobbies ko ay ang pagguhit... Pag gigitara.. Pero hindi ako marunong kumanta""

Tumawa ulit ang buong klase... 

"" so yeah.... Ang status ko.... 
....... KAKASINGLE LANG..... ""

nagpalakpakan ang kaklase ko at nagsigawan... 

Umupo ako na pulangpula ang aking muka... At nasimula na ang pagpapakilala sa ibat ibang sumunod na subjects... 

Natapos narin ang unang klase ko.. Masaya naman ang unang araw ko... Naglalakad ako sa hallway nung Bigla Kong nakitam si Gel-an... 

At... Nakita niya rin ako... 

Napatingin ako sa ibang dereksiyon agadagad nong nagkatinginan kami sa Mata... 

Naglakad ako papatungo sakanya... At Naglakad siya papatungo saakin...

Malapit na kami sa isat-isa.... Nakatingin ako sa malayo at siya naman ay nakikipagusap sa kaklase niya Ata... Hangang sa nagkasalubong kaming dalawa..... 

Walang nangyare.... Lumagpas ako sakanya na parang wala Lang.... At Lumagpas naman siya saakin na Para bang di niya ako kilala...

Malayo na kami sa isat-isa... At napatigil ako bigla... At lumingon ako sa dereksiyon niya.... 

""" mukang Masaya naman siya......huh...hahaha......OK na ako doon"""

At tumuloy na ako sa paglalakad... Hindi ko Alam Kung lumingon rin siya.... O Kaya... Dumediritso Lang siya sa paglalakad at hindi na niya ako pinansin.... 

Nakalabas na ako sa University..
Huminga ako ng malalim at sinabi ko saaking sarili, 

""" so... We're back from being Strangers..... But.... This time... With memories.... """ 

Mayamaya may tumawag saaking pangalan... Si Nate Lang Pala... 

Ako: eyy yo!... How's your first day? 

Nate: meh... Good... How bout you? 

Ako: eh... Same... Nakita ko ngalang si Gel-an on the way here.... 

Nate: oh.... Damn... So anyare ?? 

Ako:.... Wala... Lumagpas Lang kami sa isat-isa na parang hindi kami magkakilala... 

Nate: ooof... Back from being strangers huh? 

Ako: yeah... But this time with memories... 

Nate: yeah.... Feel yah.... 

Naglakad na kami papuntang paradahan at sumakay na kami sa jeep sa harapan... Nung hindi ko namalayang nasa likoran ko Lang Pala si Gel-an.... Kasama si Karlo.... 

Hindi ko na pinansin ang dalawa at nagusap nalang kami ni Nate... Hangagang sa bumaba na kami sa comshop Nila Lester Para maglaro... Tumingin ako sa jeep na sinakyan namin.... At Nakita ko na Nakatingin si Gel-an saakin... Wala na akong magagawa kundi kumaway nalang at magpaalam... At tumaas na kami sa hagdanan Para makpunta sa comshop.

( at... Yun nanga ang unang araw ng eskewela ko... At Yun na rin ang unang pamamaalam ko Kay Gel-an)

Minsan sa buhay hinding hindi natin maiiwasang mahulog sa isang Tao na akala natin Siya na ang "The One".

Ipakita ang menu

 NovelEvil Emperor's Wild ConsortChapter 996: Gu Ruoyun?  Imposter!  (4)
 DAILANG CONSORT NG DAILANG EMPEROR
 C996: Gu Ruoyun?  Imposter!  (4)

 
 Kabanata 996: Gu Ruoyun?  Imposter!  (4)

 Tagasalin: EndlessFantasy Translation Editor: EndlessFantasy Translation

 "Nga pala, ang pangalan ko ay Ye Ying at ako ang Pinuno ng World Destruction Mercenaries. Ito si Gu Lan. Maaari ko bang tanungin kung sino ka?"  Tanong ni Ye Ying habang nakatingin kay Gu Ruoyun.  Itinaas niya ang mga sulok ng kanyang labi sa isang mapangahas na anggulo at nagsalita sa isang magnetikong tinig.

 "Ang pangalan ko ay Gu Ruoyun. Ito ang aking nakababatang kapatid, si Xia Linyu."

 Kinusot niya ang kanyang ilong at itinaas ang ulo upang harapin ang grupo bago siya.  Gayunpaman, malinaw na napansin niya ang isang kakaibang tingin sa kanilang mga mata nang lumingon siya sa kanila.

 Nagulat siya sa reaksyon nila.

 May mali ba sa pangalan ko?  siya ay nagtaka.

 "Miss, ang pangalan mo ay Gu Ruoyun?"  Tinitigan siya ni Ye Ying na may kakaibang tingin sa mga mata habang nagtanong.

 Kumurap si Gu Ruoyun.  Humihiling siya na linawin kung ito ang aking pangalan?

 "Tama, ang pangalan ko ay Gu Ruoyun. May problema ba?"

 Nagkatinginan ang mga miyembro ng World Destruction Mercenaries nang marinig nila ito.  Ang kakaibang tingin sa kanilang mga mukha ay nadagdagan ng tindi habang tinititigan nila si Gu Ruoyun.

 "Haha," Tumawa si Ye Ying at tinapik ang balikat ni Gu Ruoyun habang sinabi, "Sa totoo lang, wala ito. Iyon lang ang pagbabahagi mo ng parehong pangalan sa isang sikat na tao kaya inulit ko ang tanong dahil sa pag-usisa."

 "..."

 Nagbabahagi ba ako ng parehong pangalan sa isang tanyag na pigura?  Paano ako hindi magkaroon ng kamalayan ng isang tanyag na pigura na mayroon ding parehong pangalan sa akin?

 "Maaari ko bang tanungin, ang sikat na pigura na nabanggit mo ay ..."

 "Hindi mo ba namamalayan?"  Nataranta si Ye Ying.  Malinaw siyang nabigla na si Gu Ruoyun ay talagang ignorante sa bagay na ito, "Dalawang buwan na ang nakakaraan, may nangyari sa pangkalahatang pagpupulong ng Sect ng Medisina. Sinabi nila na ang alagad ng Banal na Doktor na si Gu Ruoyun, ay matagumpay na napino ang isang tableta. Sa oras na iyon  , isang manggagamot mula sa Northern Block Teritoryo ay naroroon din sa pangkalahatang pagpupulong. Nang bumalik ang manggagamot na iyon, lahat ng nasa Northern Block Teritoryo ay nakakaalam ng pangalang ito. "

 Ayos!

 Nagkibit balikat si Gu Ruoyun at mukhang nasusuka.

 Kailan sa mundo ako naging tanyag?

 Hindi ako nagulat na alam ito ng Matandang Man Jiang.  Pagkatapos ng lahat, siya ay may mataas na posisyon kaya kailangan niyang magkaroon ng ilang malinaw na pag-unawa sa balita sa labas ng Northern Block Teritoryo.  Gayunpaman, hindi ko inaasahan ang lahat sa Northern Block Teritoryo na malaman ang aking pangalan ngayon!

 "Bukod dito, mula nang malaman ng mundo ang tungkol sa pangalan ni Gu Ruoyun, marami sa Northern Block Teritoryo ang nagsimulang gumamit ng pangalang iyon upang lokohin ang iba. Ang aking mga kaaway, ang Heavenly Wolf Mercenaries, ay dati ring niloko. Ito ay naging sanhi upang sila ay pumunta  sa galit sa mismong pagbanggit ng pangalang iyon. "

 Tumawa si Ye Ying bago magpatuloy, "Gayunpaman, naniniwala ako na ito talaga ang iyong pangalan! Maaari ko ring makita na wala kang ideya sa pangyayari sa pangkalahatang pagpupulong ng Sect ng Sekta."

 Hindi inakala ni Ye Ying na ang Gu Ruoyun na nakatayo sa harapan niya at ang tumataas na bituin ay ang parehong tao!

 Pagkatapos ng lahat, anong posibleng kadahilanan ang alagad ng Banal na Doktor ay kailangang lumitaw sa Nemesis Forest nang mag-isa?  Sa kanyang kasalukuyang reputasyon, kailangan lang niyang sabihin ang salita at maraming magpapadala sa kanya ng isang escort.

 Samakatuwid, mas malamang sa kanya na ang babaeng berde bago siya ay nagbahagi lamang ng parehong pangalan sa tanyag na tao.

 Kumurap si Gu Ruoyun at mukhang namangha.

 Hindi lamang nagulat ang aking pangalan sa buong Northern Block Teritoryo, maraming tao rin ang gumagaya sa akin?


 
 Ito ...

 Walang kamalayan, nakaramdam ng ginhawa si Gu Ruoyun.  Bigla, naramdaman niya ang pangangailangan na palitan ang kanyang pangalan sa Northern Block Teritoryo ...

 Kung hindi man, kalimutan ang tungkol sa paghahanap ng mga halaman para sa Xia Linyu, lahat ng iba pang mga problema ay darating!

Dumating ang araw ng training ko sa call center. Hapon ang simula ng training. Namalayan ko nalang ang sarili ko na nag aayos at handa ng pumasok sa bagong trabaho na wala akong ideya kung ano ba talaga ang nangyayari. Kinakabahan ako tulad ng kaba ko tuwing unang araw ng klase nung nag aaral pa ako. Naka-chekered akong polo shirt, slacks at itim na sneakers. Iyon ang porma ng isa sa mga aplikante na nakasabay ko kaya ginaya ko nalang. Ayokong ma-out of place sa pananamit ko kaya mas mabuti kung gumaya nalang pansamantala. Sumakay ako ng MRT at buti naman ay hindi ganun karami ang tao katulad nung mga araw na naabutan ko na sobrang puno at nakatingala ka na para lang makahinga. Maayos ang naging byahe ko. Fresh parin ang itsura ko pag dating ko sa opisina. Sumakay ako agad ng elevator. Akala ko mauubos ang dugo ko bago pa ko makarating sa floor na pinindot ko sa pag iingles at pag sasalita ng ibat-ibang lengguwahe ng mga kasabay ko. May pilipino, may mukhang bumbay, may mukhang intsik, may mukhang kano. Naitanong ko din sa sarili ko kung may meeting ba ang United Nations sa building na to. 

Lalo akong kinabahan ng makita ang madaming taong nakaupo at mukhang may hinihintay ng bumaba ako ng elevator. Pag katapos kong ipatusok sa guard ang bag ko ay umupo ako sa pinakamalapit na bakanteng upuan na nahagip ng mga mata ko. Ayokong may makapansin sakin o ayokong may tumingin sakin kaya mabilis akong umupo. Maya maya may babaeng dumating may hawak na papel at nag tatawag ng mga pangalan. Nag tayuan ang mga taong tinawag at sumunod sa babae papasok sa salamin na pintuan.

Ilang minuto din ang lumipas. Maya maya may babaeng tumabi sakin. Sabagay dito na naman ako pumwesto sa parte na wala masyadong nakaupo. Natural may makakatabi ako. Nakadress sya na kulay blue, naka blazer na cream at nakalugay ang straight at itim nyang buhok na hanggang bewang. Hindi sya kaputian, hindi rin naman kayumanggi ang kulay nya, sakto lang. May itsura din sya at presentable ang dating nya. Tahimik syang umupo sa kaliwang upuan sa tabi ko. Mga ilang minuto pa ang lumipas… "Hi?" Narinig ko. Dahan dahan akong lumingon sa bandang kaliwa ko. Nakita ko na nakatingin sya sakin, nag ka eye to eye contact kami. Hi? Ulit nya. Anong wave ka? Tanong nya sakin. Medyo naguluhan ako dahil hindi ko na gets ang "wave" na sinasabi nya. Yun ba yung sa dagat? Wave? Alon? Nak ng.. Ayokong mag mukhang stupid. Ha? Yun na lang ang nasabi ko o mas tamang sabihin na lumabas sa bibig ko. Ahh, sa chat support ka ba? Tanong nya ulit. Ahh, oo. Ikaw? Sagot ko. Tumango sya nakangiti ng bahagya. Uhm, How should I call you…? Tanong nya ulit medyo nakangiti at nakakunot ang noo nya. Ahh, Jeff nalang. Medyo ngumiti din ako baka sabihin ang sungit ko. Shayne. Saka nya inilahad ang kanang kamay at nag shake hands naman kami sandali lang siguro 2 seconds lang at mga daliri lang namin ang nagkaabot hindi buong kamay. Ito na siguro ang bagong paraan ng pakikipag shake hands. Medyo natigilan pa ko bago pumasok sa realisasyon ko ang pangalan na narinig ko--- "Shayne".

Hindi pa ko nakakabawi sa pagkaka freeze ng utak ko na tanging slurpy lang ang kayang gumawa ay tinawag na ang pangalan ko. Tumayo ako agad, maya maya ay sumunod din si "Shayne" hindi ko nga lang napansin kung anong pangalan ang tinawag bago sya tumayo. Pero isa lang ang ibig sabihin nito, mag ka trabaho kami ng babaeng to na sa lahat ng pagkakataon ay Shayne din ang pangalan. Pangalan lang naman. Malaking bagay na ba yun? 

Sa tingin ko hindi naman.

Magka-wave pala tayo. Bulong ni Shayne habang nakasunod kami sa babae na tumawag ng pangalan namin.

pangalan ko Novel

Army of True Salvation (TagLish)

May rose ang pangalan ko

Crush Ko Teacher Ko

The Fairytale of Us

Switched bodies

Uno Amore (Tagalog-English) COMPLETED

The Nerds is in Disguise

The One (tagalog)

Evil emperor wild wife

Bilanggo

People search pangalan ko also like: