ดอกท้อร่วงโรยง่าย ผู้คนมักงมงายในรัก

ก้าวเข้าสู่ปีที่สิบที่คบกับเพลย์บอยหนุ่มฮั่วฉือเหย่ เขาได้เหมาเรือสำราญส่วนตัวสุดหรูเจ็ดวันเจ็ดคืนเพื่อเธอโดยเฉพาะ หลังจากสนุกสุดเหวี่ยงมาทั้งคืน เวินหนานเหยียนก็พกบัตรทองเสริมที่ฮั่วฉือเหย่ให้เธอไปซื้อน้ำเลมอนให้ตัวเอง ได้ยินเพียงเสียงติ๊ด เครื่องก็ส่งเสียงเตือนข้อผิดพลาดขึ้นมากะทันหัน พนักงานเสิร์ฟมองหน้าจอคอมพิวเตอร์แวบหนึ่ง แล้วเอ่ยกับเธออย่างสุภาพว่า "คุณผู้หญิงคะ ชื่อบนบัตรทองเสริมใบนี้ไม่ถูกต้องค่ะ" เวินหนานเหยียนชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากว่า "เป็นไปไม่ได้มั้งคะ พวกคุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ก่อนหน้านี้ฉันก็ใช้บัตรทองใบนี้มาตลอดนะ" พนักงานเสิร์ฟมองเธออีกครั้ง ในที่สุดก็หันหน้าจอไปทางเธอ "ไม่ผิดหรอกค่ะคุณผู้หญิง บัตรทองใบนี้เป็นบัตรเสริมของคุณฮั่วฉือเหย่จริงๆ แต่ว่า..." เธอผายมือเป็นเชิงบอกให้เวินหนานเหยียนดู—— "เพียงแต่ชื่อที่ลงทะเบียนไว้ของบัตรทองเสริมใบนี้ คือคุณหนูซ่งจือเหยาคนนี้ค่ะ" ในหัวของเวินหนานเหยียนก็ดัง "วิ้ง" ราวกับระเบิดขึ้นมากะทันหัน เพียงเพราะคนๆ นี้ คือศัตรูคู่อาฆาตที่ฮั่วฉือเหย่พร่ำบ่นให้เธอฟังนับครั้งไม่ถ้วน เป็นผู้หญิงที่เขาเคยบอกว่าชาตินี้จะไม่มีวันตกหลุมรักเด็ดขาด