ฉันเขียนหนังสือเล่มหนึ่งเคย มันเป็นเรื่องแฟนตาซีสุดบ้าบิ่นที่เกิดจากสมองวัยมัธยม ขับเคลื่อนด้วยความเหงาและฮอร์โมนที่มากเกินไป มันเป็นโลกของมนุษย์สัตว์ อิสรภาพอันเถื่อน และความสนใจทางโรแมนติกแบบที่ฉันไม่มีวันได้รับในชีวิตจริง ฉันเทความปรารถนาที่เป็นไปไม่ได้ทั้งหมดลงไป: การผจญภัย อันตราย และใช่... คู่รักหล่อๆ 'มากมาย' ก่อนที่ฉันจะรู้ตัว ฉันมีเนื้อหาหนังสือนับพันบทของการหลีกหนีความจริงและความตื่นเต้นล้วนๆ แล้วในทริปแคมป์ของมหาวิทยาลัย ฉันตกจากหน้าผา ฉันคาดว่าจะตื่นขึ้นมาในห้องพยาบาล แต่ไม่เลย ฉันตื่นขึ้นมาบนทุ่งหญ้านุ่มๆ กับอากาศที่สดชื่นเกินกว่าจะเป็นที่ไหนบนโลก และแล้วมีบางอย่างขยับอยู่ข้างหลังฉัน งอกออกมาจากกระดูกก้นกบของฉันคือ... หาง หางของฉันงั้นเหรอ? ลายเหลืองสลับดำและเป็นของจริงมากๆ ฉันสัมผัสมัน เป็นของจริง 100% หูของฉัน? ก็หายไป—เอ่อ ย้ายที่ไป ตอนนี้มันอยู่บนหัวฉันเหมือนแมวป่าที่สับสน และเสื้อผ้า? ค่อนข้างเปิดเผย ทำจากหนังสัตว์ที่เข้ากับหางของฉัน เกิดอะไรขึ้น? ตอนแรก ฉันคิดว่ามันเป็นเรื่องล้อเล่น หรือความฝัน หรืออาจเป็นกรรมที่กำลังทวงคืน แต่ยิ่งความทรงจำแปลกๆ เข้ามาในหัว สถานการณ์ของฉันก็ยิ่งชัดเจน นี่ไม่ใช่คอสเพลย์และไม่ใช่โลก และ—เซอร์ไพรส์—มันไม่ใช่แม้แต่โลกจากหนังสือของฉันเอง อืม ฉันถูกส่งมายังโลกมนุษย์สัตว์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงในฐานะสาวสัตว์ที่ชื่อว่าอรินญา ฟังดูสนุกใช่ไหม? เอาล่ะ... มันคงจะสนุก ถ้าฉันไม่ใช่เป็ดขี้เหร่ที่สุดในทั้งทุ่งสะวันนา! ถูกปฏิเสธจากทุกคู่ที่อาจเป็นไปได้ที่ฉันเดินผ่านและถูกหัวเราะเยาะเหมือนตัวประหลาด นี่ไม่ใช่แผนที่ฉันวางไว้สำหรับจินตนาการที่จะกลายเป็นความจริง เชื่อฉันสิ—ถ้านี่คือจินตนาการของฉันที่เป็นจริง ใครสักคนต้องไล่นักเขียนออกแล้ว แต่กระนั้น หลังจากเข้ามาในโลกนี้ ฉันก็กลายเป็นคน... น่าดึงดูด ฉันหมายถึง ไม่มีการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของฉันและกระยังอยู่ แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง มนุษย์สัตว์หล่อๆ เริ่มมารุมล้อมฉัน เพราะฉันมีกลิ่น... น่าพึงพอใจ นั่นหมายความว่ายังไงกันนะ?
