ตอนที่ 127 ใครจริงใครปลอม?
เฟิ่งเซียวถูกบิดาที่บันดาลโทสะตะโกนใส่จนสองขาสั่นตัวสะท้าน สวรรค์รู้ว่าเขาไม่เคยเห็นบิดาโมโหเช่นนี้มานานหลายปีแล้ว ตอนนี้จึงไม่กล้าถามอะไรอีก เพียงขานรับว่า “ได้ขอรับๆๆ ท่านอย่าเพิ่งโกรธ ข้าจะรีบไปตามมาให้”
ขณะพูดก็เร่งออกไปสั่งพ่อบ้านให้ไปตามลูกสาวมาจากเขตเรือนด้านหลัง
และในเวลาเดียวกัน ภายในลานบ้านของเฟิ่งชิงเกอ ชายวัยกลางคนปรากฏตัวขึ้นที่นอกตัวเรือนอย่างเงียบเชียบ ก่อนขานเรียกคนด้านในเรือน “นายท่าน”
เฟิ่งชิงเกอด้านในได้ยินเสียงด้านนอกก็แปลกใจเล็กน้อย เอ่ยปากทันใด “เข้ามา”
ชายวัยกลางคนแวบกายเข้าไปในห้อง เห็นนางนั่งอยู่ข้างโต๊ะ ก็ก้าวเข้าไปกล่าวเสียงเบา “พบผู้เฒ่าเฟิ่งแล้วขอรับ แต่พอกลับมาท่านก็โมโหโกรธาเรียกพบนายท่าน ประเดี๋ยวพ่อบ้านกำลังมาทางนี้ ข้าน้อยเห็นสถานการณ์ไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง จึงมารายงานโดยเฉพาะ”
ได้ยินเช่นนี้ แววตาของนางขรึมลึกลง เงียบไปพักหนึ่งถึงเอ่ยขึ้น “ข้ารู้แล้ว เจ้าออกไปก่อน อย่าให้ใครเห็นเข้า”
“ขอรับ” ชายวัยกลางคนขานรับ จากนั้นร่างหายวับออกไป
Support your favorite authors and translators in webnovel.com