Genç efendi Damien'ın evcil hayvanı
"Kim dokundu sana?" diye sordu, gözleri ona bakarak ve cevap vermediğinde, sesi odada gürledi, "KİM?"
Duvar kenarında duran uşak titrek bir sesle konuştu, "Beyefendi, Bay Reverale'di," Damien'ın yüzü ekşidi, çenesi öfkeyle kasılırken yüzünü arkada duran uşağın olduğu tarafa çevirdi.
"Adamı buraya getir."
"Ş-şimdi mi?" diye kekeledi uşak. Gecenin bir vakti idi.
Önündeki kızla göz temasını kesmemiş olan Damien, elini şimdi güzel kızının başının yanında duran duvara dayadı. Vücudunu çevirerek, önce başı öne eğik olan uşağına baktı. Büyük bir cesaretle uşak, Efendisinin gözleriyle buluştu, "Başka daha uygun bir zamanın var mı? Yoksa boynunu sıktıktan sonra mı olsun?" diye Damien başını eğerek sakin bir şekilde sordu. Bir saniye sonra uşak odadan fırlayıp yirmi dakika sonra Bay Reverale ile geri döndü.
"Damien, geç saatte çay partisi mi yapıyoruz?" Bay Reverale selamlaşmaya geldi ama evin efendisinin başka planları vardı. Masada elmanın içine saplanmış bıçağı görüp ona uzandı ve çıkardı.
Bay Reverale tam onunla el sıkışmak üzereyken, Damien onun elini tutup masaya koydu. Soğan doğrar gibi tek bir hızlı hareketle, adamın elinden dört parmağını kesti, onu acıyla bağırtıp ağlattı.
"Kimse benimkine dokunamaz. Eminim bu sana bir dahaki sefere ona dokunmayı düşündüğünde hatırlatacaktır," diye iç çekti Damien, sanki insanlara kirli ellerini eşyalarından çekmelerini söylemekten yorulmuş gibi.
Damien Quinn ile tanışın, tamamen narsist, sözlerinde kaba ve zengin olmasına rağmen cimri olan, kara borsadan bir köle satın alırken bile pazarlık yapan safkan bir vampir.
Öte yandan, kendisini tuhaf vampirden kaçmaya kararlı olduğu için Quinn'de birkaç günlüğüne 'misafir' olduğuna inanan Penelope ile tanışın, çünkü vampir terapiye ihtiyaç duyuyor.
~