kabanata luha

"Sa bawat kuwento ay may kani-kaniyang kabanata." -Diego Guevarra

"Alas tres ng madaling-araw pa nagsimula ang kaguluhan sa loob ng katamtamang laki ng bahay ng Family Hernaez. Hanggang sa magliwanag na ang kalangitan, hindi pa rin magka-mayaw ang mahigit sa dalawampung oku-pante na pawang may kanya-kanyang pinagkakaabalahan. "Pero isang masayang kaguluhan iyon, may halong tawanan. "Paano'y iyon na ang pinakahihintay na araw ng buong pamilya at maraming kaibigan. Iyon ang mismong araw ng kasal ni Hanna. Ang kaisa-isang anak na babae ng mag-asawang Lando at Liza Hernaez.   "Humahangos si Aling Liza papalapit sa anak. "Nak ito'ng mga abay, iha. Kinakantiyawan ako na umiyak raw kasal mo," pagsusumbong nito. "Basta't maging natural na lang kayo, Mama at kayo rin mga amiga ko, payo ko sa mga ito. Kung walang naman  dahilan para umiyak, hindi n'yo kailangang magpatulo ng luha. Para maging very touching! Ang kasal namin ni David," "Nagtawanan na lang sila sa mga sinabi ko na pangiti na rin naman ako. Nag-umpisa na ang kasal namin ni David masayang-masaya ako dahil ang makakatuluyan ko'y ang lalaking mahal na mahal ko. Nakita ko ring masaya ang mga magulang ko sa pag-papakasal ko. Isabay pang botong-buto pa sila kay David, mabait guwapo at mayaman at na kay David na ang lahat ng katangian. Patungo na kami sa aming honeymoon at masaya kaming nag-haharutan ni David dito sa loob ng kotse niya. Hey! Ano ba David, mag-Drive ka nga muna wika ko rito. Pahalik lang ako Mahal ko, paglalambing niya sakin. Ang kulit mo talaga wika ko at tumawa lang ito sa akin. Lumapit ako dito at hinalikan ko ito pero nagulat kami nang masagi ng isang malaking truck ang kotseng sinasakyan namin ni David. Nakita ko itong pabulusok sa isang bangin, naramdaman kong niyakap ako ni David. ''Aaahhhhhh! Yun ang huling kong narinig bago ako mawalan nang malay.   ITO ang simula nang bangongut sa buhay naming  mag-asawang.        "Luha"

Labindalawang taon na ang nakalipas, sinaksak ako ng isa sa mga tagahanga ni Zoran, na nag-iwan sa akin na hindi na maaaring magkaanak habambuhay. Lumuhod si Zoran sa tabi ng aking kama sa ospital, umiiyak habang nangangako na mamahalin niya ako ng buong buhay niya magpakailanman. "Fallon, nagpapasalamat na ako sa langit na nakaligtas ka..." "Mula ngayon, hindi ko na hahayaang may manakit pa sa iyo." Labindalawang taon ang lumipas, ipinako ni Zoran ang dating tagahanga sa ilalim niya: "Aria, magkakaanak ka ba para sa akin?" Tumawa ako nang mapait sa aking sarili, umuwi at winasak ang silid ni Zoran, aksidenteng natuklasan ang kanyang lumang talaarawan. Sa galit, isinulat ko: "Zoran! Kinamumuhian kita!" Di-inaasahan, may lumitaw na pangungusap mula sa kawalan: "Sino ka? Hindi ko alintana kung sino ang namumuhi sa akin maliban kay Fallon." Sa isang saglit, nakalimutan ko ang aking takot at isinulat ko guhit-guhit: "Ako si Fallon."

Isang laki sa kahirapan si Kiana. Lumaki siya sa kanyang tiyahin. Ito na ang umampon sa kanya matapos na maulila ng kapwa mawala na ang kanyang mga magulang. Isang araw may Ale na bumili sa tindahan ng kanyang tiyahin. Nagtanong ito kung dalaga pa siya at inalok siya na maging artista o model. Isasali raw siya sa isang audition. Ngunit una pa lang ay pinaalalahan na siya ng kanyang tiyahin. Subalit hindi siya nakikinig. Pinakinggan pa rin niya ang paniniwala na hindi totoo ang sinasabi ng kanyang tiyahin na baka mabiktima lang din siya tulad ng mga na-biktima na. Ngunit nagkamali si Kiana sa kanyang paniniwala na nagsasabi ng totoo ang Ale na kumuha sa kanya. Dinala siya nito sa isang napakalaking bahay upang maging taga silbi lang pala ng isang lalaking walang nakikita kundi ang naiisip nito kung ano ang kanyang itsura. Pinakiusapan siya ng Ale kung maaari na siya nalang muna ang maging tagapag-alaga ng napag-alaman niya na kapatid pala nito. Kakayanin kaya niya at makatatagal kaya siya sa antipatiko niyang boss, si Senior? Hanggang kelan itatagal ng pasensya niya sa bawat pang aalipusta nito dahil sa siya ay isang mahirap. Tatagal pa ba si Kiana, o tatakbo na lang habang umiiyak?

Anong gagawin mo kung sa panahong kinabibilangan mo ay wala naring nagmamahal sayo ngunit sa panahon namang napuntahan mo ay wala namang internet? Babalik ka ba? Makita kaya ni Kimmy ang true love niya sa nakaraan? O nasa kasalukuyan?

Set in the Feudal Era of 1683; Tamari Uchirōku the infamous "Monk of Madness" sets out on a journey to find the Six Sacred Masks to oppose the faceless demon that attacked his temple; stealing one of the Masks and killing his Master. Causing Tamari to be labeled a criminal for the slaughter of the Head monk as well as the destruction of the temple. The die has been cast, and Tamari knows what must be done in order to clear his name and avenge his fallen monks.

Scorch, Kill, Notions and Bury. Four inexperienced youths have their lives entangled together by fate, to uncover the truth about their world that is buried beneath the surface. As hidden powers awaken inside of them, they face enemies that deems impossible. To survive, they will need to rely on one another or else the world may be consumed by into absolute oblivion.

The book created me for a good thought. and in this book represented of my history.

masahiro kusakabe was sentenced to execution due to his irresponsibility, the city then decided to let him show his faith by cutting his own eye out. now masahiro is a demon slaying warrior for the city, then an old family friend shows up and gives him the opportunity to pick both paths will masahiro accept the friends offer?.

Malcolm didn’t have a lot going for him. He wasn’t one of the blessed, or one of the beautiful. He didn’t have many talents. He was, however, a damn good chef. He worked hard and he insisted on perfection -- not just from himself but also from everyone else in his kitchen. And if that made others miserable, that was just too damn bad. If one couldn’t live up to expectations then one didn’t belong at Burgeon Manor.<br><br>Darien on the other hand, was everything Malcolm envied, hated, and secretly fantasized over. Lean, slim, with a smile that could melt ice and enough charm to woo demons, Darien surprised Malcolm by showing not only interest but also attraction. Which only meant one thing as far as Malcolm was concerned: Darien had to be playing some kind of game. There was no way that a rock god like Darien Flint could have honest feelings for someone like him.<br><br>Yet the more Darien tries to know him, the more Malcolm feels himself being drawn into the lie.