การที่สายกินตัวยงชาว 'จ้งฮวาเจีย' ผู้เติบโตมากับการซึมซับวัฒนธรรมอาหาร 8 กลุ่มหลักและอาหารเลิศรสต่างๆ นานา ทะลุมิติเข้าไปในยุควันสิ้นโลกแบบภัยพิบัติและยุควันสิ้นโลกแบบซอมบี้ติดต่อกัน แล้วยังทะลุมิติมายังระหว่างดวงดาวที่ขาดแคลนอาหารอีก มันเป็นประสบการณ์แบบไหนกันนะ?
เจียงอู่หน้ามืดตาลาย เจียงอู่โกรธเกรี้ยวแต่ทำอะไรไม่ได้: สวรรค์เฮงซวย! แกเข้าใจไหมว่ามีครั้งที่ 1 ครั้งที่ 2 ได้ แต่ห้ามมีครั้งที่ 3 ครั้งที่ 4! เรื่องทะลุมิติเนี่ย แค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว มีคนดีๆ บ้านไหนเขาทะลุมิติติดกันตั้ง 3 ครั้งบ้างฮะ!
ทะลุมิติมา 3 ครั้งก็ช่างเถอะ แต่ดันเป็นโลกที่หาของกินไม่ได้เลยสักนิด!
ยุคอวกาศในอีกหลายพันปีให้หลัง มนุษย์รวมถึงสัตว์และพืชต่างเกิดการกลายพันธุ์จากปัจจัยลึกลับบางอย่าง การหาอาหารไม่ใช่เรื่องง่ายอีกต่อไป นอกจากการเพาะปลูกและการปศุสัตว์แล้ว การล่าสัตว์และการเก็บเกี่ยวก็กลายมาเป็นวิธีหลักในการหาอาหารชั้นดี
เจียงอู่ที่ทะลุมิติมาเป็นคนชายขอบสุดต้อยต่ำบนดาวขยะ เพราะไม่มีเงินซื้อหุ่นเมกะ จึงจำใจต้องล้มเลิกการเรียนสาขานักรบหุ่นเกราะเดี่ยว แล้วกลายมาเป็นนักเพาะปลูกที่ได้รับความสำคัญที่สุดแต่ก็ถูกมองข้ามมากที่สุดแห่งระหว่างดวงดาว
เจียงอู่: นักเพาะปลูกแล้วมันทำไม? อย่ามาดูถูกสายเลือดนักเพาะปลูกของสายกินตัวยงชาวจ้งฮวาเจียนะโว้ย!
เป้าหมายของเราคือทะเลดวงดาวอันกว้างใหญ่ (ขีดทิ้ง) คือการเป็นนักเพาะปลูกอันดับ 1 แห่งระหว่างดวงดาวต่างหาก!