ถงเฟยจากสาวงามที่สุดของอันเฉิงกลายเป็นภรรยาที่ถูกทิ้งอันดับหนึ่งของอันเฉิง ใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งวัน
เช้าวันที่นัดทำแท้ง ทนายของจั่นเทียนจวี้นำเอกสารการหย่าร้างมาให้
"คุณถง ความหมายของประธานจ้านคือ ลงนามในเอกสารนี้แล้วจะช่วยกู้บ้านตงที่ตกอับได้ เงื่อนไขคือ คุณกับเขาต้องไม่มีความเกี่ยวพันกันอีก ต้องตัดขาดให้สิ้น"
ถงเฟยลงนามทันทีโดยไม่ลังเลพร้อมยิ้มบาง: "กลับไปบอกประธานจ้านของพวกคุณว่า ขอบคุณสำหรับความใจกว้างของเขา"
เธอรักเขาแปดปี เขาเกลียดเธอแปดปี
จนถึงตอนนี้ การแต่งงานที่เธอรักข้างเดียวก็จบลงเสียที
~
วันเดียวกันนั้น ทั่วเมืองมีข่าวใหญ่ จั่นเทียนจวี้จัดงานแต่งงานแห่งศตวรรษเพื่อแต่งงานกับคนที่เขารัก เย่เจิน
ภาพถ่ายที่ทั้งสองคนมองกันอย่างลึกซึ้งทิ่มแทงดวงตาของถงเฟย
ยังจำได้ว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัย เย่เจินจับมือเธอและถาม: "เฟยเฟย จั่นเทียนจวี้คนนี้เก่งจริงๆ เหรอ?"
"อืม เก่งมาก"
เย่เจินยิ้มอย่างอิจฉา: "หมั้นกับผู้ชายแบบนี้ เธอคงดีใจตายเลยสินะ"
~
จากภรรยาที่ถูกทิ้งอันดับหนึ่งของอันเฉิงกลายเป็นสาวงามอันดับหนึ่งของอันเฉิง ใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งคืน
ข่าวลือแพร่สะพัด ภรรยาเก่าของประธานจ้านกระโดดขึ้นเตียงของศัตรูตัวฉกาจของเขา ทูชิงหยาง
แปดเดือนต่อมา เธอคลอดลูกชายก่อนกำหนดที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง
~
หลังจากเรียนต่างประเทศหกปี เธอกลับมาพร้อมกับลูกชาย
บังเอิญเจอสามีเก่าที่สนามบิน เธอเดินผ่านเขาไปพร้อมกับลูกโดยไม่แยแส
จั่นเทียนจวี้หรี่ตามองตาม
ได้ยินเพียงเด็กที่มีใบหน้าคล้ายกับเขาตอนเด็กเจ็ดส่วนพูดด้วยน้ำเสียงเด็กที่ไม่สนใจว่า: "เฟยเฟย นั่นคือสามีเก่าของเธอเหรอ? สายตาเธอแย่จริงๆ เมื่อก่อน"
"อืม เมื่อก่อนฉันตาบอด พูดถึงชีวิตนี้ ใครจะไม่มีอดีตที่เหมือนเหยียบขี้บ้างล่ะ อย่าพูดมากเลย พ่อของเธอกำลังรอเราอยู่"
~
เมื่อพบกันอีกครั้ง เขาดักเธอไว้ที่มุมระเบียงทางเดินของโรงพยาบาล
"เกี่ยวกับเด็กคนนั้น เธอไม่คิดว่าเธอเป็นหนี้คำอธิบายฉันหรือ?"
~
เธอชอบท่อนเพลงนั้นจริงๆ
เราต้องเป็นหนี้ซึ่งกันและกัน ไม่เช่นนั้นจะคิดถึงกันด้วยอะไร
เราต้องเป็นหนี้ซึ่งกันและกัน เราต้องมีสายใยผูกพัน