Kara Kanada Satıldı
"Kim bu seferki?" Sesi alçak bir hırıltıydı, duman gibi odaya süzülüyor, karnını korku ve daha karanlık bir şeyin düğümleriyle bağlıyordu.
Eva nabzını yavaşlatmaya zorladı, kendisine geri çekilmemesini söyledi. Ancak onun elleri koltuğun kollarından yükseldiğinde, omurgasından aşağı bir ürperti indi.
"Burada olmamalısın," diye nefesini tuttu, o imkansız bir hızla ayağa kalktığında. Siyah kanatları açıldı, geniş bir şekilde yayıldı, onu sardı, kendi nefesini alamadan önce onu göğsüne bastırdı sanki onu talep edermiş gibi.
"Neden?" Dudakları kötücül, keskin bir gülümsemeye büküldü. "O değersiz çocukla kaçtığını keşfetmeyeyim diye mi?"
"Ben yapmadım—"
"Elbette, çünkü o öldü." Sözleri bir bıçak gibi kesti, açık bir kitabı okuyan bir tanrının kesinliğiyle söylendi.
Eva sendeledi, duvara yaslandı. "Aklını kaçırmışsın! Onu öldürmedin—"
"Neden öldürmeyeyim ki?" Sesi bir hırlamaya dönüştü. Tek bir parmak, boynundaki solan kırmızı izi takip etti. Gözleri öfkeyle çakıyordu; havanın kendisi titriyordu. Öne eğildi, dudakları tenine sürtündü, dişleri sahiplenici bir ısırıkla eti sıyırdı, başkasının izini sildi.
"Cesaret ediyor," diye tısladı Hades, ölümcül ve alçak sesle, "bana ait olana dokunmaya cesaret ediyor. Bir aptal. Dudaklarını benimkilerin çoktan işaretlediği yere koyacak kadar cesur."
Eva'nın göğsü inip kalkıyordu, korku ve arzu o kadar sıkı bir şekilde iç içe geçmişti ki neredeyse nefes alamıyordu. Kanatları sıkılaştı, karanlık ve esnemeyen, ve kaçışın artık bir seçenek olmadığını fark etti, ve belki de, bunu istemiyordu bile.
"Unutma, canım," diye mırıldandı, dudakları kulağına sürtünürken, "Seni satın aldım. Artık benimsin. Ve ben paylaşmayı sevmem."
****
İnsanlar, kanatlı Seraf'ların göz kamaştırıcı, acımasız toplumunda sadece hizmetçilerdir. Bir insan onları gücendirdiğinde, ceza basittir: satılmak.
Evangeline, kendi ailesinin onu asla ihanet etmeyeceğini düşünmüştü. Ama kız kardeşi affedilemez olanı yapıp bir serafı gücendirdiğinde, anneleri tereddüt etmeden Eva'yı onun yerine sundu. İstenmeyen çöp gibi bir kenara atılan Eva, talep edilmek üzere Seraf soyluları önünde sergilenir.
Kimse onu istemiyor.
Ta ki o ortaya çıkana kadar.
Kara Kanat. Tüyleri altın ya da gümüş veya beyaz değil, gece yarısı siyahı olan tek Seraf. Korkulan. Lanetli. Fısıltılar, aldığı her insanın yok olduğunu söylüyor.
Yine de, onu seçiyor.
Gölgeler dünyasına sürüklenen Eva, başkalarının korktuğu ve nefret ettiği bir adamın takıntısı haline gelir. O, sahiplenici, acımasız ve tehlikeli derecede baştan çıkarıcıdır. Ve ailesi onun yok edilmesi için dua ederken... Eva, gerçek tehlikenin siyah kanatlarında değil, o yaklaştığında kalbinin ona ihanet etme şeklinde yatıp yatmadığını merak etmeye başlar.
Kaderin bu oyunundan sağ çıkabilir mi?
mata0eve · Fantasy
Pliss lanjutin kayaknya menarik🥺,.. Aku tunggu chapter bab selanjutnya,.. Nanti jangan lupa, kasih tau dong jam tayangnya, jam berapa aja biar bisa sten by terusss 😂😂