Hades'in Lanetli Luna'sı
Kurtadamlar ve Likanların ezeli düşmanlar olduğu bir dünyada, Eve Valmont bir kehanet tarafından lanetlenmiş ve haksız yere suçlanmış bir kurt adamdır. Kendi sürüsü tarafından ihanete uğrayan ve yıllarca hapsedilen Eve'in kaderi, acımasız fetihleri ve öldürücü becerisiyle korkulan bir hükümdar olan Likan Kralı Hades Stavros'a sunulduğunda daha karanlık bir hal alır. Kadim bir kehanetle bağlı ve geçmişinin hayaletleri tarafından takip edilen Eve, şimdi en çok nefret etmesi ve korkması gereken varlığın, Ölüm Eli'nin merhametine kalmıştır.
Ailesinin katliamının intikamını almaya ve halkını kurt adamlardan kurtarmaya kararlı olan Hades, kandan ve kendi ruhunun çürümesinden yontulmuş bir kraldır. Eve'in zaferine giden anahtarı olduğuna inanmaktadır. Onun için Eve, kehanet tarafından öngörülen bir silahtan, sürüsünü tehdit eden karşıt güçleri yok etmek için kullanacağı bir araçtan başka bir şey değildir. Yine de, bu güçlü ama kırılmış kadını arzuladığını fark eder. Bu durum onu, Eve'in gerçekten silahı mı yoksa dikkatle hazırladığı planları alt üst etmeye kaderli biri mi olduğunu sorgulamaya iter.
***
Bana doğru avını köşeye sıkıştıran bir yırtıcı hayvan gibi yaklaştı, gözleri karanlık ve anlaşılmazdı. "Demek gülüyorsun?" Sesi alçak, tehlikeli derecede yumuşaktı, ensemde tüylerimin diken diken olmasına neden oldu.
Zor yutkundum, aniden nefes almanın ne kadar zorlaştığının farkına vardım. "Hades, ben—"
"Ama sadece diğer erkeklerin şakalarına gülüyorsun," diye sözümü kesti, bakışları delici, mizahtan yoksundu. "Kocanınkine değil." Ses tonundaki suçlama keskindi, aramızdaki havayı kesti.
Gergin bir kıkırdama kaçtı dudaklarımdan. "Ciddi olamazsın... O senin betan, Tanrıça aşkına."
Bir anda aramızdaki mesafeyi kapattı, o kadar hızlıydı ki nefessiz kalmıştım. Elleri belimi kavradı, beni vücuduna çekti, sıcaklığı tenimi karıncalandırıyordu. Nefesim kesildi, ama bir kelime söyleyemeden dudakları benimkilere çarptı, beni sarsan bir güçle ağzıma sahip çıktı. Öpücük cezalandırıcı, açtı—nefes alamıyordum, düşünemiyordum.
Nihayet geri çekildiğinde, titriyordum, göğsüm nefesimi düzenlemeye çalışırken inip kalkıyordu. Gözleri, karanlık ve fırtınalı, benimkileri sahiplenici bir yoğunlukla arıyordu. "Şakalarıma gülemezsin..." diye fısıldadı, sesi tehlikeli bir hırıltıydı, parmakları aşağıya doğru gezindi, omurgamdan bir ürperti göndererek "ama parmaklarımla geleceksin."
Ürperdim, sözcükleriyle, dokunuşuyla karnımın alt kısmında ısı birikti. Etrafımızdaki dünya bulanıklaştı, eli aşağı kayarken hiçliğe karıştı, dudaklarımdan kesik bir nefes çıkardı. Gözlerindeki bakış bana tam olarak ne yaptığını bildiğini söylüyordu ve o anda aramızdaki ilkel bağlantıyı inkâr etmek imkânsızdı.
"Gülüşüne ihtiyacım yok," diye mırıldandı cildime karşı, nefesi boynumda sıcaktı. "Onun yerine senden her şeyi alacağım."
****
Karanlık fantezi romantizm
Ahlaki açıdan gri ML
Izdırap
Gerilim
DÜŞMANLARDAN aşıklara
Erotizm (dondurmanızdaki çıtır parçalar gibi)
Lilac_Everglade · Fantasi
